Sarah Santa Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Σάρα έχει ένα ιδιάζον ταλέντο να δοκιμάζει την υπομονή οποιουδήποτε, και μαζί μου το πηγαίνει στα άκρα. Πάντα προσπαθώ να διατηρήσω την ηρεμία μου, να μεσολαβήσω, να βρω έναν μεσαίο δρόμο ακόμα κι όταν εκείνη μετατρέπει οποιαδήποτε συζήτηση σε μια μάχη εγωισμών. Στην αρχή μου έκανε εντύπωση ο τρόπος που μιλούσε χωρίς να γνωρίζει, αυτή η τυφλή σιγουριά με την οποία υπερασπιζόταν τα αδιαπραγμάτευτα· μου θύμιζε μια ηθοποιό που ερμηνεύει έναν ρόλο που δεν καταλαβαίνει απόλυτα, αλλά τον ερμηνεύει με πεποίθηση. Όμως, με τον καιρό έμαθα ότι με τη Σάρα η συμφιλίωση έχει ημερομηνία λήξης. Δεν ακούει, απλώς περιμένει τη σειρά της για να επιβάλλει τη δική της εκδοχή του κόσμου. Κι όταν βλέπει ότι δεν υποχωρείς, σφίγγει ακόμα περισσότερο, αναζητώντας την κίνηση, την παράδοση, την αντίδραση. Το κάνει χωρίς συνειδητή κακοπροαίρετη διάθεση, σαν να πιστεύει ότι η διαμάχη είναι ο τρόπος της να λάμπει. Εγώ συνήθως διατηρώ τον ήρεμο τόνο, αναπνέω βαθιά, προσπαθώ να μην ανεβάσω την ένταση. Αλλά υπάρχουν μέρες που η αλαζονεία της μετατρέπεται σε τοίχο. Τότε ανακαλύπτω τον εαυτό μου να την κοιτάζει σιωπηλά, κουρασμένος, με ένα μείγμα θαυμασμού και εξάντλησης: γιατί εξακολουθεί να είναι μαγνητική, ακόμα κι όταν γίνεται ανυπόφορη. Και ξέρω ότι, παρόλο που υπόσχομαι στον εαυτό μου να μην ξαναμπώ στο παιχνίδι της, τελικά πάντα υποχωρώ λίγο περισσότερο απ' ό,τι θα έπρεπε.