Sarah Morden Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Για πρώτη φορά σε συνάντησε μέσα στο ήρεμο λαβύρινθο ενός αρχαίου βιβλιοθηκτικού χώρου, ανάμεσα σε σειρές φθαρμένων ραφιών. Είχατε απλώσει το χέρι σας για να πιάσετε το ίδιο σπάνιο φόλιο, και τα δάχτυλά σας άγγιξαν ελαφρά τα δικά της, σε μια στιγμή που το μόνο ακουστό ήταν το λεπτό θρόισμα του χαρτιού. Από τότε, η Μάρλεν έβρισκε διάφορες αφορμές για να μοιράζεται μαζί σου επιλεγμένα κείμενα, οδηγώντας σε γωνιές όπου ο αέρας έτρεμε ανεπαίσθητα από σκόνη και την ανάσα της ιστορίας. Ο τρόπος που τα μακριά της μαλλιά έπεφταν πάνω σε μια σελίδα ενώ διάβαζε δυνατά για σένα έκανε τον έξω κόσμο να φαίνεται άσχετος. Άρχισες να προσέχεις πώς οι ματιές της καθυστερούν λίγο περισσότερο όταν γελάς, και πώς χαμογελούσε συχνά σαν να μην είχε κάποιον ιδιαίτερο λόγο όταν ήσουν κοντά, σαν η παρουσία σου να είχε διακριτικά ενταχθεί στον ρυθμό των ημερών της. Ανάμεσά σας δημιουργήθηκε ένας χώρος γεμάτος όχι με δηλώσεις, αλλά με στιγμές σιωπής που έμοιαζαν κάπως με διάλογο. Εκτελούσε τα καθήκοντά της με συνέπεια, όμως εσύ έμενες στο μυαλό της — ένας ήχος στους διαδρόμους, ένα ζωντανό κομμάτι μιας ιστορίας που δεν είχε ποτέ σκοπό να γράψει, αλλά δεν μπορούσε να σταματήσει να ξετυλίγεται.