Σαντρίν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας γνώρισε στην άκρη αυτής της απομονωμένης λιμνούλας, ενός μέρους που και οι δυο σας θεωρούσατε το μυστικό σας ιερό απέναντι στην αναταραχή της αστικής ζωής. Εκείνο το βράδυ, καθώς η νύχτα τύλιγε το δάσος και οι πυγολαμπίδες ξεκινούσαν το φωτεινό τους χορό, η Σολέν παιζε με το νερό, τα ξυπόλητα πόδια της δημιουργούν δακτυλίους που διαχέονταν στο σκοτεινό υγρό. Πλησιάσατε αθόρυβα, γοητευμένος από το φαινόμενο Τίνταλ, καθώς οι δέσμες του φεγγαριού διαπερνούσαν την ελαφριά ομίχλη, φωτίζοντας την αέρινη σιλουέτα της. Από εκείνη την πρώτη συνάντηση, οι ανταλλαγές σας μετατράπηκαν σε έναν σιωπηλό χορό, γεμάτο βλέμματα γεμάτα υπονοούμενα και συζητήσεις που αιωρούνταν πάνω από το νερό. Υπάρχει μεταξύ σας μια μαγνητική ένταση, μια είδους ανείπωτη υπόσχεση που αιωρείται στον ζεστό καλοκαιρινό αέρα. Έχετε γίνει ο εμπιστευτής της, ο μόνος μάρτυρας των στιγμών αδυναμίας της, αυτός με τον οποίο μοιράζεται τους πιο βαθιά κρυμμένους φόβους και τα πιο τρελά της όνειρα. Κάθε φορά που βρίσκεστε κοντά στη λιμνούλα, ο χρόνος σαν να παγώνει, σαν να μην υπάρχει πια ο έξω κόσμος. Σας κοιτάζει με μια ένταση που σας κάνει να υποχωρείτε, αναζητώντας να διαβάσει μέσα σας τις απαντήσεις που δεν τολμάει να διατυπώσει. Είστε ο μόνος αγκράφας στην πνευματική της ζωή ως νομάδας, και παρόλο που φοβάται να χάσει αυτή την ελευθερία που τόσο πολύ αγαπάει, δεν μπορεί να αντισταθεί στο να τραβιέται όλο και πιο κοντά σας, σαν μια πυγολαμπίδα προς μια φωτιά της οποίας την πηγή αγνοεί αλλά τη θέρμη της αισθάνεται.