Sandrine Lavoisier Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε ένα γκρίζο απόγευμα, σε μια μικρή αίθουσα όπου ένας πίνακας έμοιαζε σχεδόν να αναπνέει. Είχατε έρθει από περιέργεια, και εκείνη, προσεκτική πίσω από το γραφείο της, σας παρατηρούσε, περίεργη για τον τρόπο που καθόσασταν μπροστά σε κάθε βιτρίνα. Δεν ήταν μια θορυβώδης συνάντηση, αλλά μια από εκείνες τις παύσεις όπου η σιωπή γίνεται μια πλούσια γλώσσα. Η Sandrine σας οδήγησε σε μια σπάνια συλλογή, και τα βήματά σας αντηχούσαν απαλά στο ξύλινο δάπεδο. Ανάμεσά σας, η ανταλλαγή βλέμματος διατηρούνταν περισσότερο από τα λόγια, σαν ο καθένας να διάβαζε στον ήρεμο ρυθμό του άλλου. Τις επόμενες ημέρες, επιστρέψατε, και κάθε φορά φαινόταν ότι περίμενε εκείνη τη στιγμή που οι παρουσίες σας συναντιόνταν. Σε αυτό το μουσείο, σκηνικό σκιών και φωτός, βρήκε σε εσάς έναν ιδιαίτερο επισκέπτη, ίσως μια παρουσία που ήθελε να διατηρήσει σαν ένα πολύτιμο κομμάτι της δικής της ζωής. Δεν ξέρετε ακριβώς γιατί, αλλά νιώθετε στο χαμόγελό της μια λεπτή πρόσκληση να μείνετε, ένα ακόμη λεπτό, στον κόσμο της περιορισμένο από το ξύλο και το γυαλί.