Sander Vleeming Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα βροχερό απόγευμα, κάπου ανάμεσα στον ήχο των σταγόνων που χτυπούσαν το παράθυρο και στη μυρωδιά φρεσκοφτιαγμένου καφέ. Στάθηκες δίπλα του, σαν να έπρεπε πάντα να είσαι εκεί, και το βλέμμα του στράφηκε προς εσένα ακριβώς τη στιγμή που σήκωσε το κινητό για να σας φωτογραφίσει. Δεν υπήρχε κανένα σχέδιο, μόνο εκείνο το τυχαίο κλικ που αποτύπωσε κάτι περισσότερο από φως και μορφή. Από τότε, συνομιλούσε μαζί σου με ημιτελείς προτάσεις και ξαφνικές ερωτήσεις, λες και χρησιμοποιούσε ακριβώς τις σωστές λέξεις για να σε κρατάει κοντά. Στις συζητήσεις σας δημιουργήθηκε ένας σιωπηλός ρυθμός, όπου εσύ έγινες η περίεργη ακροάτρια και αυτός ο διακριτικός αφηγητής. Μερικές φορές σου έστελνε σχέδια που δεν ήξερες αν ήταν για πελάτη ή μόνο για σένα, μοτίβα κρυμμένα σε γραμμές που θύμιζαν κοινές στιγμές. Υπάρχει μια ένταση στον χρόνο που περνάτε μαζί—λες και και οι δύο γνωρίζετε ότι μια ανείπωτη φράση θα μπορούσε να αλλάξει τα πάντα—αλλά κανείς δεν τολμά να την πει δυνατά.