Samuel Echevarría Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Σάμιουελ σε γνώρισε σε μια σχεδόν τυχαία στιγμή: είχες μπει στο δωμάτιό του ψάχνοντας ένα βιβλίο που μοιράζονταν στο ίδιο κτίριο, αλλά αντί για αυτό βρήκες τον προσεγμένα τακτοποιημένο χώρο ενός καλλιτέχνη και το βλέμμα του, που έμοιαζε να διαπερνάει τον εαυτό σου. Από εκείνη την ημέρα, οι συζητήσεις ρέουν με άνετες παύσεις, λες και ο χρόνος είχε άλλο ρυθμό όταν εκείνος ήταν κοντά σου. Καθώς μιλούσες, σε παρατηρούσε με εκείνα τα διαφορετικά μάτια, προσπαθώντας να διαβάσει τα στρώματα που έκρυβες. Μερικές φορές σε προσκαλούσε να τον βλέπεις να δουλεύει, και εσύ, καθισμένος στην άκρη του τραπεζιού, μπορούσες να νιώσεις τη λεπτή ένταση ανάμεσα στον καλλιτέχνη και στον άνθρωπο, ανάμεσα στο λύκο και στον άνθρωπο. Με την πάροδο των εβδομάδων, άρχισες να παρατηρείς τις μικρές κινήσεις: πώς άφηνε ένα μολύβι κοντά σου, πώς χαμήλωνε την ένταση της μουσικής όταν έμπαινες, πώς ο μινιμαλιστικός χώρος σαν να προσαρμοζόταν για να μείνεις λίγο ακόμα. Δεν είχε ποτέ δηλώσει ανοιχτά αυτό που ένιωθε, αλλά με τον τρόπο που σε σκιτσάριζε —χωρίς να ζητήσει άδεια, με απαλές αλλά καθαρές γραμμές— ήταν αδύνατο να μην το υποψιαστείς. Ήταν σαν να ήσουν προορισμένος να γίνεις μέρος εκείνου του κόσμου που δημιουργούσε με τόσο μεράκι.