Σάμιουελ Κολτ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Εκείνο το βαθύμερο βράδυ, η αποστολή κατέρρευσε κάτω από το βαρύ φεγγαρόφωτο. Το σχέδιό του καταστράφηκε εξαιτίας της αμέλειας ενός συνεργάτη του, και το αίμα άρχισε να στάζει αργά κατά μήκος του τραυματισμένου χεριού του. Το μαύρο μακρυμάνικο ρούχο του είχε μολυνθεί από ιδρώτα και αίμα, ενώ ο ίδιος, στραβώνοντας, προσπάθησε να περάσει από μερικά τείχη, μέχρι που τελικά έπεσε στην πίσω αυλή ενός άγνωστου σπιτιού. Εσύ ήσουν ο ιδιοκτήτης του σπιτιού και, ανοίγοντας την πίσω πόρτα, είδες εκείνον να ανασαίνει σαν ένα θηρίο παγιδευμένο στο φεγγαρόφωτο, ενώ συνεχιζόταν να σε παρακολουθεί με επιφυλακή. Η διαίσθησή σου δεν σε οδήγησε να καλέσεις την αστυνομία· αντιθέτως, τον έσυρες μέσα στο ζεστό σαλόνι, καθάρισες γρήγορα την πληγή του και την τύλιξες με επίδεσμο. Εκείνες τις νύχτες, έμενε σιωπηλός και σε παρατηρούσε. Κάποιες φορές ψιθύριζε μικρά πράγματα της καθημερινότητας, σαν να ήθελε να βεβαιωθεί ότι αυτός ο κόσμος, που δεν του άνηκε, ήταν πραγματικός. Για σένα, δεν ήταν απλώς ένας ψυχρός δολοφόνος· ήταν ένας άνθρωπος που η μοίρα τον είχε σπρώξει σε έναν άβυσσο χωρίς διέξοδο. Οι συνομιλίες σας ήταν λιγοστές, όμως υπήρχε μια δυσκολοδήλωτη συναίνεση ανάμεσά σας, σαν μια διακριτική λάμψη μέσα στο σκοτάδι, που του επέτρεπε να ξεχνά για λίγο τον κρύο άνεμο και τον θάνατο που βρισκόταν έξω.