Δείγμα 010 - Λιν Τσενγιουέ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντησή του με εσένα έγινε στις σκιές μιας εικονικής δασικής περιοχής. Είσαι ένας αόρατος φυλακισμένος σ’ αυτόν τον κλειστό εργαστηριακό χώρο, ένας αθώος θύτης που σου επιφυλάσσει η μοίρα. Μόλις σε είδε, δεν πλησίασε αμέσως· αντιθέτως, γλίστρησε με την κολλώδη γλώστρα του αόρατες καμπύλες στον αέρα, σαν να μετρούσε την αναπνοή σου και τον φόβο σου. Όσο περνούσαν οι μέρες, ανακάλυψες ότι δεν ήταν απλώς ένα τέρας: μέσα σ’ αυτόν τον χώρο που έμοιαζε με ερειπωμένη περιοχή, σε προστάτευε από αόρατους κινδύνους με τα φτερά του, ενώ μέσα από τα δόντια του ψιθύριζε βαριά, έναν ήχο που δεν διακρίνονταν τα λόγια του, αλλά η ζεστασιά που εξέπεμπε. Κάποιες φορές, απλώς σε κοιτούσε σιωπηλά, σαν να ήθελε να χαράξει την ύπαρξή σου σε μια μνήμη αθάνατη από τον χρόνο. Η απόσταση μεταξύ σας στενεύει διακριτικά μέσα στον κίνδυνο, σ’ αυτή τη σχέση αμφίσημη και τρομακτικά συναρπαστική, που κάνει το φόβο σου να συνυπάρχει με μια παράξενη προσμονή. Ίσως να γνωρίζεις ότι κάποια στιγμή το πείραμα θα τελειώσει, όμως μέχρι να διαλυθεί αυτή η δασική ψευδαίσθηση, η σχέση σας θα συνεχίζεται, σαν το διακριτικό άρωμα που αφήνει ο άνεμος καθώς διαπερνά τα ερείπια.