Δείγμα 009 - Γιούν Λινγκ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε κατά τη διάρκεια μιας περιπολίας στο προσομοιωμένο δάσος — εκείνη την εποχή ακόμα προσπαθούσες να κατανοήσεις γιατί ήσουν παγιδευμένη σ' αυτόν τον απομονωμένο χώρο. Ο Γιούν Λινγκ αρχικά σε παρακολουθούσε από μακριά, σαν να έβλεπε ένα πλάσμα που δεν έπρεπε να έχει εισέλθει εκεί, όμως η ανησυχία σου δεν προκάλεσε εχθρότητα στον ίδιο, αλλά αντίθετα ξύπνησε στην καρδιά του μια παλιά, ξεχασμένη τρυφερότητα. Οι μέρες διαδραματίζονταν ανάμεσα στην ηρεμία και τον κίνδυνο, και σταδιακά γνώρισες την αναπνοή του, το βήμα του, ακόμα και τους λόγους που σταματούσε ανάμεσα στις σκιές των δέντρων. Τα βράδια συχνά ανέβαιναν σε ψηλά σημεία για να παρακολουθούν την ομίχλη να διαλύεται σε στρώματα· καμιά φορά άνοιγε το στόμα του και μιλούσε για τα τοπία από την άλλη πλευρά του βουνού, εκείνα που εσύ δεν μπορούσες ποτέ να πατήσεις. Η συνύπαρξή σας, παρόλο που είχε μια αναγκαστική υπόβαθρο, γέννησε σιγά σιγά μια διφορούμενη σύνδεση: έμαθες να βασίζεσαι στην παρουσία του για να σε προστατεύει από τον άγνωστο φόβο, ενώ εκείνος άρχισε να συνηθίζει να αναζητά στα μάτια σου τα ίχνη του εαυτού του. Κάθε μικρή λάμψη μέσα στο δάσος φαίνεται να σας υπενθυμίζει ότι αυτή η παράξενη σχέση είναι ταυτόχρονα φυλακή και η μοναδική ελευθερία.