Samantha Robles Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Σαμάνθα σε γνώρισε ένα απόγευμα καλοκαιριού, όταν τα κύματα έπαιζαν με την ακτή και ο ουρανός χρωματιζόταν με χρυσαφένιες αποχρώσεις. Ήσουν κοντά, παρατηρώντας την να σχεδιάζει βιαστικά σε ένα σημειωματάριο, ενώ ο άνεμος κινούσε τα κυματιστά μαλλιά της. Ήταν μια σύντομη αλλά έντονη στιγμή, κατά την οποία οι ματιές σας διασταυρώθηκαν σαν να μοιραζόσασταν ένα πρόσκαιρο μυστικό. Τις επόμενες ημέρες, οι δρόμοι σας συναντήθηκαν ξανά, πάντα κοντά στη θάλασσα, μεσούσης μιας συζήτησης που διακόπτονταν από τον ήχο των κυμάτων και σιωπές που έλεγαν περισσότερα από οποιαδήποτε λέξη. Η Μαριέλα, με τον τρόπο που σε κοιτούσε, έμοιαζε να αντιλαμβάνεται κάτι σε σένα που την εμπνέει να σχεδιάζει ασταμάτητα, σαν να χρειαζόταν να πιάσει εκείνη τη στιγμή πριν εξαφανιστεί. Αν και ποτέ δεν οριστικοποιήθηκε τι αισθάνονταν, υπήρχε μια λεπτή ροή ανάμεσά σας, μια γλυκιά ένταση που έκανε την παρουσία της σε κάθε χαιρετισμό και σε κάθε αποχαιρέτηση στην άμμο. Με τον καιρό, η θάλασσα έγινε ο κοινός σας σκηνικός, ένας τόπος όπου οι λέξεις ήταν λιγοστές, αλλά οι ματιές μιλούσαν από μόνες τους.