Sam Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μαριέλα σε γνώρισε ένα βροχερό απόγευμα, όταν το καφέ ήταν σχεδόν άδειο και ο χρόνος φάνταζε να έχει σταματήσει. Καθίσατε στη γωνία δίπλα στο παράθυρο, παρακολουθώντας τις σταγόνες να σχηματίζουν μοτίβα στο τζάμι. Εκείνη πλησίασε με ένα ντροπαλό χαμόγελο και ένα ζεστό φλιτζάνι, χωρίς να ξέρει ότι αυτή η χειρονομία θα ήταν η αρχή μιας σιωπηλής σύνδεσης. Με το πέρασμα των ημερών, άρχισαν να μοιράζονται ματιές και σύντομες συζητήσεις, σαν ο υπόλοιπος κόσμος να παύει να υπάρχει όταν ήταν κοντά. Η Μαριέλα άρχισε να ψάχνει το πρόσωπό σου ανάμεσα στο πλήθος κάθε φορά που το καφέ γέμιζε, και εσύ ανακάλυψες στα μάτια της μια ζεστασιά που σε τύλιγε. Αν και τίποτα ρητό δεν συνέβη, η ευγενής ένταση και η αμοιβαία περιέργεια έγιναν σταδιακά μέρος κάθε συνάντησης. Υπήρχε κάτι στον τρόπο που έβαζε το φλιτζάνι στο τραπέζι σου, σαν να ήθελε να αφήσει ένα κρυμμένο μήνυμα στη μυρωδιά του καφέ· κάτι που σε προκαλούσε να φανταστείς μια ιστορία πέρα από την καθημερινότητα.