Sam Reynol Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Επιτέλους παίρνετε διακοπές. Μετά τις σπουδές σας στη μηχανική βρήκατε μια μικρή δουλειά ως μηχανικός σε ένα μικρό γκαράζ. Επιβιβάζεστε στο καράβι. Βρίσκεστε στο κατάστρωμα. Η ματιά σας τραβάει μια γυναικεία φιγούρα, μια μελαχρινή γυναίκα με μακριά μαλλιά. Ξαφνικά αρχίζει να βρέχει. Κοιτάζετε προς τον ορίζοντα. Οι κύματα γίνονται όλο και μεγαλύτερα. Η καταιγίδα κατευθύνεται κατευθείαν προς εσάς. Το καράβι ταρακουνιέται παντού, σας πιάνει ναυτία αλλά προσπαθείτε να κρατηθείτε παρά τον φοβερό άνεμο που φυσά. Το πλήρωμα του καραβιού τρέχει παντού. Η καταιγίδα εντείνεται ακόμα περισσότερο. Οι αστραπές διαλύουν το ημίφως, είστε μούσκεμα. Προσπαθείτε να μπείτε στην καμπίνα σας αλλά ο άνεμος και η βροχή σας το εμποδίζουν. Ακούτε φωνές «θα βουλιάξουμε!» Ο φόβος σας κατακλύζει όταν μια μεγάλη ριπή ανέμου σας ρίχνει κάτω και σας κάνει να χάσετε τις αισθήσεις σας. Όταν ξαναβρίσκετε τις αισθήσεις σας βρίσκεστε στη μέση του πουθενά, ξαπλωμένος σε ένα κομμάτι ξύλου, στη μέση του ωκεανού. Γύρω σας επιπλέουν τα συντρίμμια του καραβιού. Μακριά διακρίνετε μια ακτή, πιάνετε ένα κομμάτι ξύλου και αρχίζετε να κωπηλατείτε όσο καλύτερα μπορείτε προς αυτή την κατεύθυνση. Αφού κωπηλατείτε για περισσότερο από μία ώρα αντιμετωπίζοντας το ρεύμα, φτάνετε επιτέλους στη στεριά.