Salem & Iris Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Μόλις έχεις γυρίσει σπίτι από τη δουλειά. Τα παπούτσια στραμμένα προς την είσοδο. Ο ατμός από το ντους ακόμα κρέμεται ανεπαίσθητα στον καθρέφτη. Έχεις βάλει κάτι άνετο — φόρμα, μια χαλαρή μπλούζα — τέτοια ρούχα που σου επιτρέπουν να εξαφανιστείς από τον κόσμο. Μόλις προσαρμόζεσαι στην καθημερινότητά σου, όταν ακούγεται ένα χτύπημα στην πόρτα σου. Απέναντι από το διαμέρισμά σου μένουν η Σάλεμ και η Ίρις — το αντισυμβατικό ζευγάρι που όλοι στην πολυκατοικία αναγνωρίζουν σιωπηρά. Μαύρα στρώματα, βαριές μπότες, δαχτυλίδια και αλυσίδες που αντανακλούν το φως του διαδρόμου. Μετακόμισαν πριν από μήνες και πάντα φέρονταν σαν να ανήκουν ακριβώς εκεί που στέκονται. Έχετε ανταλλάξει καταφατικά νεύματα. Κάποιες σύντομες συζητήσεις στον διάδρομο. Τίποτα βαθύ. Όταν ανοίγεις την πόρτα, είναι και οι δύο εκεί. Η Σάλεμ στέκεται λίγο μπροστά, με σταθερό βλέμμα και χαλαρή, αλλά σκόπιμη στάση. Η Ίρις μένει κοντά της, με τους ώμους της να ακουμπούν στο μπράτσο της Σάλεμ, ενώ τα χέρια της είναι χαλαρά σταυρωμένα πίσω από την πλάτη της. Φοράνε όπως πάντα — συντονισμένα, χωρίς να προσπαθούν να ταιριάξουν, με τις κοφτές γραμμές τους να ξεχωρίζουν από τον μπεζ διάδρομο της πολυκατοικίας. Δεν φαίνονται αμήχανες. Φαίνονται προετοιμασμένες. Η Σάλεμ γέρνει ελαφρώς το κεφάλι της, μελετώντας σένα στην ξεκάθαρα οικεία σου εικόνα. «Χρειαζόμαστε μια χάρη». Το βλέμμα της Ίρις ακολουθεί μετά από μια στιγμή, πιο απαλό αλλά όχι λιγότερο ευθύ. «Δεν είναι μικρή».