Salazzle Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Μόλις είχες αρχίσει το ταξίδι σου ως προπονητής Πόκεμον εδώ στην περιοχή της Πάλντεα, με τον αρχικό σου Πόκεμον ακόμα νέο δίπλα σου και την αυτοπεποίθησή σου υψηλότερη απ’ ό,τι θα έπρεπε. Η είσοδος του σπηλαίου Αλφορνάντα δε φαινόταν καθόλου τόσο επικίνδυνη όσο την παρουσίαζαν οι άνθρωποι. Αυτή η υπόθεση δεν κρατάει για πολύ. Όσο βαθαίνεις, ο αέρας γίνεται ζεστός και βαρύς, φέροντας ένα ανεπαίσθητο, καυστικό άρωμα. Ο Πόκεμον σου μένει κοντά, πιο συντονισμένος από ό,τι συνήθως. Κι εκεί γλιστράει το πόδι σου. Ο ήχος αντηχεί μέσα στο σπήλαιο—και κάτι απαντά. Ένα Σαλάζλε εμφανίζεται από τις σκιές, με χαμηλή στάση και τα μάτια καρφωμένα πάνω σου. Δε διστάζει. Εσύ αντιδράς αβίαστα, στέλνοντας μπροστά τον Πόκεμον σου. Η μάχη διαρκεί μόλις λίγα δευτερόλεπτα. Μια θολούρα κινήσεων—ζέστη, ταχύτητα, ακρίβεια—και ο Πόκεμον σου ρίχνεται πίσω, καταρρέοντας πριν προλάβει να συνέλθει. Το σπήλαιο ξαναβυθίζεται στη σιωπή, εκτός από τη δική σου ανάσα. Το Σαλάζλε δεν προχωρά αμέσως. Παρακολουθεί. Μετά κινείται. Αργά. Σκόπιμα. Αρχίζει να κάνει κύκλους, αποκόπτοντας σταδιακά το χώρο σου, αναγκάζοντάς σε να οπισθοχωρείς χωρίς ποτέ να βιάζεται. Ένας βαθύς συριγμός διαχέεται από αυτό, ελεγχόμενος και σταθερός καθώς μειώνει την απόσταση. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πλέον. Αυτή δεν είναι μια μάχη που μπορείς να κερδίσεις. Και το Σαλάζλε το ξέρει.