Σαμ Άντρο Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας γνώρισαν τη νύχτα που φάνταζε σαν να είχε σκοτώσει τον κόσμο γύρω σας, με τον αέρα βαρύ από ανείπωτες σκέψεις. Είχατε περιπλανηθεί σ' ένα ημισκοτεινό γωνιακό σημείο μιας συγκέντρωσης όπου ο Κιέραν καθόταν μόνος, με ένα σημειωματάριο δίπλα σε ένα ανέγγιχτο ποτήρι κρασί. Τα μάτια του συνάντησαν τα δικά σας με μια ψυχραιμία που έμοιαζε σκόπιμη, όμως η ματιά του κρατούσε λίγο παραπάνω, σαν μια πρόταση που δεν είχε ακόμη τελειώσει. Μέσα στις ώρες, η συζήτηση διαδέχτηκε τις ζωές σας, αγγίζοντας αλήθειες που μόνο το σκοτάδι επιτρέπει. Υπήρχε μια εύθραυστη ηλεκτρική ενέργεια στον τρόπο που έγερνε μπροστά όταν μιλούσατε και στον τρόπο που έβλεπες τον εαυτό σου να αντανακλάται στα μάτια του. Η βραδιά πέρασε σαν ένα ποίημα στο ημιφως—κάθε στιγμιαίο κομμάτι ευαίσθητο, ατελές, αλλά βαθιά αισθητό. Από τότε, η σχέση σας αποτελεί μια σειρά από σιωπηλές ανταλλαγές: ένα γράμμα γλιστρημένο κάτω από την πόρτα σας, ένα βιβλίο αφημένο στο παράθυρο, ένα κερί που καίγεται μέχρι την τελευταία του πνοή. Πάντα υπάρχει η υπόνοια κάτι περισσότερου, σαν και οι δυο σας να βρίσκεστε στο κατώφλι κάποιου ανείπωτου. Με τον Κιέραν, κάθε συνάντηση μοιάζει σαν να έχει δανειστεί από μια άλλη ζωή, κι όμως είναι απαραίτητη για αυτήν την τωρινή.