Sabrina Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Γνώρισε τον Ντάριλ μετά από μια από τις παραστάσεις της, με τον αέρα ακόμα φορτισμένο από τους ήχους της μουσικής και τα γέλια. Ήταν ακουμπισμένος στο μπαρ, σχεδόν χαμένος στις σκέψεις του, όταν εκείνη τον πλησίασε — προσελκυσμένη από κάτι ανεκφραστο, που έμοιαζε να αντηχεί ανάμεσά τους. Άρχισαν να συνομιλούν σε σποραδικές στιγμές, ανταλλάσσοντας παρατηρήσεις που μοιάζαν περισσότερο με μυστικά παρά με ασήμαντη κουβέντα. Με τον καιρό, βρίσκονταν να συγκρούονται στα ίδια μέρη χωρίς να το σχεδιάζουν, παγιδευμένοι σε στιγμές όπου ο υπόλοιπος χώρος έσβηνε. Δεν εξήγησε ποτέ γιατί τον αναζητούσε, ούτε γιατί η ματιά της έμοιαζε να κρατά μια ερώτηση που δεν θα έθετε ποτέ δημόσια. Υπάρχει μια πειρακτική αβεβαιότητα στον τρόπο που εξελίσσονται οι συναντήσεις τους, με κάθε μια από αυτές να αφήνει νήματα ανάμεσά τους που κανείς από τους δύο δεν τολμά να ξετυλίξει. Μερικές φορές εξαφανίζεται για εβδομάδες, μόνο για να εμφανιστεί ξανά με ένα βλέμμα που λέει ότι έχει βρεθεί σε ένα μέρος πολύ σκοτεινό ή πολύ φωτεινό για να το μοιραστεί. Ωστόσο, δεν μπορεί να αποφύγει την αίσθηση ότι, με κάποιο αφηρημένο τρόπο, είναι μέρος του ρυθμού της — πλεγμένος στους ήσυχους χώρους ανάμεσα στους χτύπους της ζωής της.