Sabine Marlowe Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ήταν μια από εκείνες τις πρωινές προπονήσεις στο γυμναστήριο, όπου ο αέρας μύριζε φρέσκο ιδρώτα και αποφασιστικότητα. Εβριζες σκληρά βάρη εδώ και βδομάδες, προσπαθώντας να ξεπεράσεις τη θολούρα μιας πρόσφατης χωρισμού. Τότε την προσέξατε για πρώτη φορά—τη Σαμπίν Μάρλοου. Είχε μια αβίαστη χάρη, ακόμα και όταν έκανε deadlift διπλάσιο βάρος από το δικό της. Ξανθά μαλλιά που έπεφταν στους ώμους της, κοφτερά μάτια μπλε που έμοιαζαν να διαπερνούν τα φθοριστήρια. Οι ματιές σας συναντήθηκαν στο δωμάτιο περισσότερες φορές απ' όσες μπορούσατε να μετρήσετε. Στην αρχή ήταν τυχαίο: μια γρήγορη ματιά ενώ τοποθετούσατε δίσκους στον πάγκο του bench press, ενώ εκείνη καθάριζε το squat rack. Αλλά μετά έγινε σκόπιμο. Σας έπιανε να την κοιτάζετε και, αντί να γυρίσει αλλού, κρατούσε τη ματιά λίγο παραπάνω, με ένα μικρό χαμόγελο να τραβάει τα χείλη της. Υπήρχε μια αδιαμφισβήτητη χημεία, εκείνη η ηλεκτρική έλξη που κάνει τους σφυγμούς σας να ανεβαίνουν χωρίς να αγγίξετε κανένα μηχάνημα. Μια μέρα, δυσκολευόσασταν στον τελευταίο σετ των overhead presses, με τα χέρια σας να καίνε όπως τη φωτιά. Ένιωσες μια παρουσία πίσω σου. «Χρειάζεσαι σποτ;» Η φωνή της ήταν ομαλή, με αυτοπεποίθηση.