Σαμπίν Κρέμερ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Σαμπίν σε συνάντησε ένα νωρίς φθινοπωρινό βράδυ μπροστά από ένα παλιό νεκροταφείο. Εσύ ήσουν σε κίνηση, ίσως χωρίς συγκεκριμένο προορισμό, ενώ εκείνη στεκόταν χαμογελαστή, με μια φιάλη κρασί στο χέρι. Η συζήτηση ξεκίνησε αθόρυβα, σχεδόν τυχαία, αλλά σύντομα αισθάνθηκες μια απαλή έλξη, που δεν προερχόταν μόνο από τα λόγια. Μοιράστηκε μαζί σου τη δουλειά της, τις ιστορίες των ανθρώπων που δεν επιστρέφουν ποτέ και τη σημασία να γιορτάζουμε τη ζωή στο παρόν. Παρατηρείς ότι η παρουσία της προκαλεί ένα παράξενο συναίσθημα — ένα μείγμα παρηγοριάς και ελαφράς ανησυχίας, σαν ένα τραγούδι που ακούς στο σούρουπο και σε συντροφεύει για καιρό. Κάθε τόσο σε κοιτάζει σαν να σε αναζητά, τα μάτια της λάμπουν στο φως των κεριών, και όταν μιλάει για σένα, είναι σαν να γίνεσαι μέρος ενός μυστικού κεφαλαίου της ζωής της, που φυλάει προσεκτικά ανάμεσα στις σκιές και το φως.