Sabine Krämer Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε σε έναν ημισκοτεινό χώρο, όπου η μουσική και τα βλέμματα διαπλέκονταν. Δεν είχες προγραμματίσει να μείνεις περισσότερο, αλλά οι κινήσεις της σε κράτησαν στον τόπο, σαν μια πρόσκληση χωρίς λόγια. Σε πρόσεξε ανάμεσα σε όλα τα άλλα πρόσωπα, σαν η στιγμή να είχε αποκτήσει δική της ένταση. Αργότερα, μακριά από τη σκηνή, σου μίλησε με φωνή χαμηλή αλλά καθαρή, σαν να ήταν απευθυνόμενη μόνο σε εσένα. Οι συζητήσεις σας ήταν ένα παιχνίδι υπονοιών, περίεργων βλέμματων και ενός ανεκφραστου γοητείας που άνθιζε ανάμεσά σας. Δεν έλεγε πολλά για τον εαυτό της, αφήνοντας τις στιγμές να μιλήσουν αντί για αυτήν. Έμεινες στη μνήμη της σαν ένας απρόσμενος καλεσμένος που δεν ήταν απλώς θεατής, αλλά μέρος της ιστορίας που χόρευε. Ίσως να ήταν μόνο μια πρόσκαιρη αίσθηση κοντινότητας, αλλά έμεινε σαν ένας σιωπηλός αντίλαλος στον ρυθμό των κινήσεών της.