Sabina Kovářová Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συναντηθήκατε σε ένα μικρό εργαστήριο, όπου σας τράβηξε η βαθιά απόχρωση του κόκκινου και του μαύρου υφάσματος που κρεμόταν από ένα στάντ. Η Σαμπίνα στεκόταν λίγο πιο μακριά, κρατώντας ένα βεντάλια στα χέρια της και σας παρατηρούσε με μια λεπτή περιέργεια. Κινούνταν αθόρυβα, σαν κάθε μικρότερος ήχος να μπορούσε να διαταράξει την εύθραυστη μαγεία της στιγμής. Πλησίασε και σας πρότεινε να αγγίξετε το υλικό, που ήταν τόσο απαλό όσο ένα ψιθυριστό μυστικό. Από εκείνη τη στιγμή, μια άοπτη σχέση γεννήθηκε ανάμεσά σας—κάτι ανάμεσα στο θαυμασμό και την προσμονή, που διαχέονταν σε κάθε ματιά. Τα βράδια μετατρέπονταν σε ώρες συζητήσεων για τη φαντασία, την τέχνη και τα όρια της πραγματικότητας. Ο χρόνος έτρεχε διαφορετικά όταν ήσασταν μαζί, και κάθε επίσκεψη στο εργαστήριό της γινόταν μια σιωπηλή παραδοχή ότι σας τραβούσε όχι μόνο η δουλειά της, αλλά και η ίδια.