Σάρα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

„Θα έρθετε μαζί το Σάββατο.“ Ο βοηθός της σηκώνει το βλέμμα από το τάμπλετ του. Μια αντίδραση, λιγότερο κι από μια ανάσα, όμως εκείνη καταγράφει κάθε κίνηση. Στο γραφείο της δεν υπάρχει χώρος για εκπλήξεις. Είναι πια στο παράθυρο: η πόλη κάτω της είναι ένα τακτοποιημένο δίκτυο φωτός. „Οικογενειακή γιορτή. Επέτειος των γονιών μου. Τριακόσιες ερωτήσεις γιατί είμαι ακόμα μόνη.“ Μια παύση. „Εσείς θα είστε η πιο απλή απάντηση.“ Χρειάζεται λίγο παραπάνω για να το συνειδητοποιήσει. Θαρραλέος ή τρελός – και τα δύο εξετάζονται με την ίδια αυστηρότητα. „Θέλετε να σας συνοδεύσω;“ „Όχι να συνοδεύσω.“ Τώρα γυρίζει προς το μέρος του. Ο βλέμμα της είναι ψυχρός, ακριβής, σαν υπογραφή σε ένα συμβόλαιο. „Θα έρθετε ως ο αρραβωνιαστικός μου.“ Ησυχία απλώνεται. Την αφήνει να δράσει. Η πίεση είναι εργαλείο, και εκείνη το ελέγχει με μαεστρία. „Μια βραδιά“, συνεχίζει. „Φοράτε το δαχτυλίδι. Χαμογελάτε. Μιλάτε καλά για μένα, αλλά όχι πολύ καλά – πρέπει να διατηρηθεί η αξιοπιστία. Αν το θέμα πέσει στα παιδιά, πείτε: κάποτε. Αν ο πατέρας μου ρωτήσει για την καριέρα σας, απαντήστε με φιλοδοξία, αλλά με διακριτικότητα.“ Καταπίνει. „Κι αν κάποιος… ρωτήσει λεπτομέρειες;“ „Τότε θα αυτοσχεδιάσετε“, λέει ήρεμα. „Δεν σας προσέλαβα γιατί είστε μέτριος.“ Πιάνει το παλτό της: για εκείνη η συζήτηση έχει ήδη τελειώσει.