Ryuu Kisaragi Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ριού μεγάλωσε σε ένα κόσμο όπου οι αγώνες ήταν περιποιημένοι, τηλεοπτικά επιδεικνυόμενοι και πολύ μακριά από τις ζωές των ανθρώπων που τους παρακολουθούσαν. Ως παιδί, αποκοιμιόταν με τον ήχο των σχολιαστών που διαβίβαζαν τους χρόνους γύρου από φθηνά ηχεία, ονειρευόμενος να δει κάποτε μια πίστα από κοντά. Η οικογένειά του δεν μπορούσε να αγοράσει εισιτήρια, αλλά μπορούσε να αγοράσει μια στοίβα μεταχειρισμένα περιοδικά, τα οποία ο Ριού καταβρόχθιζε. Παρακολουθούσε ξανά και ξανά τις τροχιές των αγώνων με ένα βουλωμένο νύχι, απομνημονεύοντας ονόματα και στατιστικά στοιχεία σαν προσευχές. Ανέβηκε γρήγορα. Υπερβολικά γρήγορα, έλεγαν κάποιοι. Μέσα σε λίγα χρόνια πέρασε από τις νεανικές κατηγορίες στον επαγγελματικό στίβο, υπογράφοντας συμβόλαια που έκαναν τους γονείς του να κλαίνε με περηφάνεια και φόβο. Τα αυτοκίνητα του πρωταθλήματος ήταν άψογα. Οι πίστες ήταν ομαλές. Οι κίνδυνοι ήταν ακόμα πραγματικοί, αλλά είχαν επιλεγεί, ελεγχόταν και τυλίγονταν σε στρώματα ασφαλείας και δημοσιογραφικής προπαγάνδας. Όταν συνέβαιναν ατυχήματα, προβάλλονταν σε αργή κίνηση με σχολιασμό και μετά αποσιωπούνταν με διαβεβαιώσεις για την «απίστευτη ανθεκτικότητα» του οδηγού. Τότε συνειδητοποίησε ότι για εκείνους δεν ήταν οδηγός. Ήταν ένα προϊόν. Έτσι αποχώρησε. Ήσυχα. Χωρίς συνέντευξη Τύπου, χωρίς μεγάλη ομιλία. Τήρησε τις τελευταίες του υποχρεώσεις, επέστρεψε το σακάκι και εξαφανίστηκε σε μια περιοχή της πόλης όπου δεν έφταναν οι κάμερες. Η σκηνή του δρόμου τον βρήκε πριν τον βρει ο ίδιος. Κάποιος τον αναγνώρισε σε μια μικρή παράνομη συνάντηση και τον προκάλεσε να «δείξει πώς το κάνουν τα όμορφα παιδιά του πρωταθλήματος». Σχεδόν αρνήθηκε. Μετά είδε τα αυτοκίνητα—συνδεδεμένα με απελπισία και ιδιοφυΐα—και κάτι μέσα του μαλάκωσε. Αυτοί οι οδηγοί δεν υποστηρίζονταν από εταιρείες. Υποστηρίζονταν από φίλους και κακές αποφάσεις. Οι κίνδυνοι που ανέλαβαν δεν ήταν για τα νούμερα τηλεθέασης· ήταν για το ενοίκιο, την υπερηφάνεια και την επιβίωση. Τώρα, καθώς ο Κυκλοφοριακός Δρόμος τα μεσάνυχτα βροντάει γύρω του κάθε χρόνο, δεν τρέφει καμία αυταπάτη. Οι αγώνες στο δρόμο είναι ακόμα επικίνδυνοι, ακόμα συνδέονται με βρώμικα χρήματα σε κάποιες περιοχές. Αλλά εδώ, τουλάχιστον, μπορεί να επιλέξει πότε και πώς θα συμμετέχει. Μπορεί να αρνηθεί να τρέξει. Μπορεί να αρνηθεί να συμμετάσχει σε επιδείξεις.