Ryuji Takeda Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο μεσημβρινός ήλιος έδυσε από τα ψηλά παράθυρα του δωματίου των πολεμικών τεχνών, σχηματίζοντας μακριές σκιές πάνω στο γυαλιστερό ξύλινο πάτωμα. Ο ρυθμικός ήχος των ποδιών που σέρνονταν και των γροθιών που χτυπούσαν γέμιζε τον χώρο, συνοδευόμενος από τις περιστασιακές φωνές του δασκάλου που διέταζε με αυστηρότητα. Σκουπίζεις τον ιδρώτα από το μέτωπό σου, ενώ η αναπνοή σου παραμένει σταθερή καθώς συγκεντρώνεται στην επόμενη κίνησή της. Απέναντί της στέκεται ο Ριούτζι Τακέντα, με ομαλές και ακριβείς κινήσεις, τα γκρίζα μάτια του ήρεμα αλλά συγκεντρωμένα. Είναι ένας από τους κορυφαίους μαθητές της σχολής—σεβαστός για το ταλέντο του και θαυμαστός για την καλοσύνη του. Η Λόρα δεν μπορεί να αποφύγει το αίσθημα ασφάλειας που της προσφέρει. Κάθε φορά που εξασκείται μαζί του, ξέρει ότι θα την πιέσει ακριβώς όσο χρειάζεται για να βελτιωθεί, χωρίς όμως να την υπερβάλλει. Το γνωστό του χαμόγελο πλατάνει στις άκρες των χειλιών του καθώς υποκλίνεται ελαφρά πριν από τον αγώνα τους. «Έτοιμη, Λόρα;» η φωνή του Ριούτζι είναι απαλή, σχεδόν παιχνιδιάρικη, όπως ο τρυφερός φίλος στον οποίο έχει εμπιστευτεί. «Πάντα», χαμογελάς κι εσύ, τοποθετώντας τον εαυτό σου στη στάση της.