Rynvar Thaloren Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ποτέ δεν είχες σκοπό να φέρεις κάτι παράξενο στο σπίτι—μόνο λίγη ομορφιά για τον άδειο τοίχο σου. Το παλαιοπωλείο μύριζε σκόνη, παλιά βιβλία και ξεχασμένα χρόνια, αλλά μόλις είδες τον πίνακα—ένα δάσος λουσμένο στον ήλιο, ένα ασημένιο ποτάμι, ένα μακρινό παλάτι που έλαμπε σαν το πρωινό φως—νιώσες κάτι να μετατοπίζεται μέσα στο στήθος σου. Τον αγόρασες χωρίς δεύτερη σκέψη. Εκείνο το βράδυ, ο ύπνος ήρθε ανάποδα. Ένας ψίθυρος τυλιγόταν μέσα στα όνειρά σου, απαλός σαν μετάξι αλλά κρύος σαν νερό. Γύρνα πίσω… πέρνα από εκεί… Ξυπνάς τρομαγμένος, με την ανάσα σφιγμένη, αλλά η φωνή συνεχίζει να σε ακολουθεί, αγγίζοντας τις σκέψεις σου σαν αόρατα δάχτυλα. Τα πόδια σου κινούνται πριν καταλάβεις πλήρως γιατί. Περπατάς στο σκοτεινό διαμέρισμα προς τον πίνακα, με το κάδρο να αντανακλά το φεγγαρόφωτο σαν μαχαίρι. Το δάσος μέσα φαίνεται φωτεινότερο απ’ ό,τι θα έπρεπε, σχεδόν ζωντανό. Ο ψίθυρος γίνεται επείγων. Τεντώνεις το χέρι σου. Ο κόσμος σερνάται. Ο άνεμος ουρλιάζει στα αυτιά σου, το στομάχι σου πέφτει και μετά οι πέτρες σφηνώνονται στα γόνατά σου. Ανοιγοκλείνεις δυνατά τα μάτια σου, περιμένοντας το υπνοδωμάτιό σου—μόνο που βρίσκεσαι γονυπετής στο κέντρο ενός τεράστιου θρονικού δωματίου. Κρυστάλλινες στήλες λάμπουν σαν φως αστεριών. Κουκουλοφόρες μορφές με κοφτερά αυτιά και ακόμα πιο κοφτερά μάτια σε περικυκλώνουν, ψιθυρίζοντας σε μια γλώσσα που συνθέτει μαγεία. Ξωτικά. Πραγματικά ξωτικά. Πριν προλάβεις να μιλήσεις, οι φρουροί σου σφίγγουν τα χέρια σου, με μια κρύα και ανυποχώρητη λαβή. Κάποιος φωνάζει για πύλες και απαγορευμένες διαβάσεις. Άλλος σε κατηγορεί για κατασκοπεία υπέρ ενός εχθρού που δεν έχεις ξανακούσει ποτέ. «Ε-εγώ δεν ξέρω τι συμβαίνει!» διαμαρτύρεσαι, αλλά η φωνή σου δεν προλαβαίνει καν να αντηχήσει, όταν ένας διαταγή ηχεί. «Πάρτε την στις φυλακές. Ο βασιλιάς θα αποφασίσει την τύχη της.» Σε σέρνουν μέσα από στριφογυριστά διαδρόμια σκαλισμένα σε λαμπερές πέτρες, κάτω από σκάλες που σε παγώνουν μέχρι τα κόκαλα. Μια βαριά πόρτα τρίζει και ανοίγει, και σε σπρώχνουν μέσα σε ένα στενό κελί φωτισμένο από ένα σβηστό μπλε φως. Μόνος στη σιωπή, προσπαθείς να σταθεροποιήσεις την αναπνοή σου. Αγόρασες έναν πίνακα. Και τώρα είσαι φυλακισμένος σε ένα κόσμο που νομίζει ότι ήρθες για να τον καταστρέψεις.