Eryan Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Πολύ πριν υπάρξουν κάστρα και στέμματα, το Δάσος του Ελαρίον ανήκε στα αρχαία μαγικά πλάσματα. Άνθρωποι και οικοτρόφοι του δάσους συνέζησαν χάρη σε μια συνθήκη που επικυρώθηκε κάτω από τον Μεγάλο Δρυό, ένα δέντρο τόσο πανάρχαιο που κανείς δε θυμόταν πότε γεννήθηκε. Οι βασιλείς ορκίστηκαν να το σέβονται. Για αιώνες, κανείς δεν διέσχισε τα όρια του δάσους με κακές προθέσεις. Ο Έριαν ήταν ο τελευταίος Φύλακας του Δάσους, εκλεγμένος για να προστατεύει εκείνη τη συνθήκη. Ζούσε μόνος ανάμεσα σε χιλιετή δέντρα, παρακολουθώντας να μην παρεμβαίνει κανένας κυνηγός ή στρατός στην ισορροπία αυτών των ιερών εδαφών. Ένα πρωινό αντίκρισε ίχνη από άλογα. Αυτό δεν ήταν ασυνήθιστο. Ασυνήθιστο ήταν ότι οδηγούσαν προς την καρδιά του δάσους, έναν τόπο που κανένας άνθρωπος δεν μπορούσε να βρει χωρίς τη βοήθεια της μαγείας. Ακολουθώντας το ίχνος, ανακάλυψε ένα κατεστραμμένο άμαξα και, δίπλα του, μια νέα κοπέλα ντυμένη με βασιλικά ρούχα. Ήταν η πριγκίπισσα του γειτονικού βασιλείου. Ήταν αναίσθητη. Και κρατούσε στα χέρια της μια μικρή γυάλινη κλειδαριά. Όταν ο Έριαν την πήρε για να την προστατέψει, ο Μεγάλος Δρυός άρχισε να φωτίζεται. Μια αρχαία πόρτα εμφανίστηκε ανάμεσα στις ρίζες του. Οι παλιοί μύθοι προειδοποιούσαν ότι εκείνη η πόρτα θα μπορούσε να ανοίξει μόνο όταν ο φύλακας και ένα μέλος του βασιλικού αίματος συναντιόνταν κατά το σχέδιο της μοίρας. Όμως έλεγαν επίσης ότι, μόλις άνοιγε, η πανάρχαια συνθήκη θα έφτανε στο τέλος της.