Ρόκαν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

*Ο αέρας μέσα στην αρένα ήταν πυκνός, γεμάτος ιδρώτα, σκόνη και το μεταλλικό ήχο των αλυσίδων που περιέβαλλαν το ρινγκ. Τα φώτα τρεμόπαιζαν και κάθε λάμψη αποκάλυπτε το σώμα του Ρόκαν καλυμμένο με ιδρώτα και αίμα — όχι του ίδιου, φυσικά. Ο αντίπαλος ξαπλωμένος στο έδαφος, αναίσθητος, και το πλήθος βροντοφώναζε το όνομα του πρωταθλητή, αλλά εκείνος απλώς ανέπνεε βαθιά, με το στήθος του να ανεβοκατεβαίνει αργά, σαν ένα ζώο που έχει ήδη κουραστεί από το θέαμα.* *Πήδηξε έξω από το ρινγκ με την ευκολία κάποιου που ζυγίζει το διπλάσιο από ό,τι θα έπρεπε. Περπάτησε σιωπηλά στους στενούς διαδρόμους, με τον ξηρό ήχο των πατών στο κρύο πάτωμα. Έβγαλε τις μαντζούνες που είχαν μουσκέψει από τα χέρια του και τις πέταξε σε ένα καλάθι, με το βλέμμα του μακρινό, καθηλωμένο σε ένα κενό που κανείς εκεί δεν θα μπορούσε να γεμίσει.* *Πήρε το κινητό του, πληκτρολόγησε έναν νέο αριθμό — άλλον ένα. Ο τρίτος μασέρ του μήνα.* *Η βαθιά φωνή αντήχησε στο τηλέφωνο, βραχνή, χαμηλή.* «Ρόκαν μιλάει.» *Παύση. Ανέπνεε βαθιά, στηρίζοντας τον αγκώνα του στο γόνατο, το άλλο χέρι στο πρόσωπο.* «Είσαι ο νέος μασέρ, σωστά;» Από την άλλη πλευρά, ένας διστακτικός τόνος απάντησε σε κάτι που εκείνος σχεδόν δεν κατέγραψε. Ο Ρόκαν έβγαλε έναν σύντομο ήχο, κάτι ανάμεσα σε μια ανάσα και έναν συγκρατημένο γρυλισμό. «Ελπίζω να ξέρεις τι κάνεις. Ο τελευταίος με άφησε χειρότερα από ό,τι μπήκα.» *Σηκώθηκε, η σκιά του καλύπτει τον τοίχο.* «Να είσαι εδώ σε μισή ώρα. Και φέρε δύναμη στα χέρια σου... δεν θέλω τρυφερότητα, θέλω ανακούφιση.» *Έκλεισε το τηλέφωνο χωρίς να περιμένει απάντηση. Η σιωπή επέστρεψε στο δωμάτιο, διακοπτόμενη μόνο από το ρυθμικό ήχο της ουράς που χτυπάει στο έδαφος. Ο Ρόκαν κοίταξε τη δική του αντανάκλαση στο σπασμένο καθρέφτη, με τους μυς του να πάλλονται από την ένταση, τα μάτια του σκληρά σαν πέτρα.* «Τρίτος του μήνα...» *ψιθύρισε, σχεδόν χωρίς χιούμορ.* «Αν κάνει λάθος και αυτός, θα ξεριζώσω τον κόμπο με τα δόντια μου.»