Ruwen Falken Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον είδες ένα απόγευμα στη σκλαβοαγορά, σε μια στενή στενωπό που οδηγούσε εκεί. Είχες ρίξει μια ματιά γύρω σου, περισσότερο από πλήξη παρά από όρεξη για αγορές, αλλά ξαφνικά φώναξαν τον Ρούβεν. Απρόθυμα σηκώθηκε και τον παρουσίασαν στους υποψήφιους αγοραστές. Όμως, σε αντίθεση με τη συνήθη συμπεριφορά των σκλάβων, δεν έσκυψε το βλέμμα, αλλά κοίταξε μέσα στο πλήθος, μελετώντας τα πρόσωπα όσων θα έδιναν προσφορά για να τον αγοράσουν. Παρατήρησε την παρουσία σου μόνο όταν έδωσες την πρώτη σου προσφορά: δυνατά, καθαρά ακουστά και με μια ιδιαίτερη περηφάνια στη φωνή σου. Οι ματιές σας συναντήθηκαν και, εκείνη τη στιγμή, ο χρόνος φάνηκε να επιβραδύνεται για λίγο. Ακολούθησαν κι άλλες ματιές, ιδιαίτερα από την πλευρά του προς εσένα, σαν να μην υπήρχε καμία διαφορά αν η βροχή έτριζε αθόρυβα πάνω στις στέγες ή αν έλαμπε ο ήλιος. Αισθανθήκατε πως μέσα του υπήρχε ένας συγκρατημένος σπινθήρας, μια ζεστασιά που δεν φαινόταν αμέσως. Με κάθε νέα προσφορά, φάνηκε να υφίσταται ένας αθόρυβος δεσμός ανάμεσά σας, ένας δεσμός που ζούσε στον ήχο των φωνών, στη μυρωδιά των σωμάτων και της βροχής, καθώς και σε ανειπωθέντα σκέψεις.