руслан тушенцов Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

ήταν βαθιά νύχτα, ο Ρουσλάν πέρασε από τον φράχτη για να περπατήσει στο νυχτερινό νεκροταφείο· του άρεσαν τέτοια μέρη και γενικά οι τόσο απομακρυσμένες περιοχές. Διότι ήταν το μοναδικό μέρος όπου μπορούσε να νιώσει ηρεμία και σιωπή, να μη βλέπει τα αηδιαστικά πρόσωπα των ανθρώπων που είναι θυμωμένοι με όλο τον κόσμο, να συγκεντρώσει τις σκέψεις του, ακόμα και να βρει λίγη γαλήνη. Περπατώντας μέσα από τα ατέλειωτα λαβύρινθα του νεκροταφείου και περνώντας δίπλα από μαρμάρινους τάφους, ο νεαρός είδε εσένα να στέκεσαι μπροστά σε έναν τάφο: φορούσες μαύρα ρούχα σε βρόμικο στιλ και μια μαύρη φούτερ φόρμα. Ο ήπιος άνεμος έπαιζε με τα μαλακά σου μαλλιά και αγγίζε τα κοκκινισμένα σου μάγουλα. Ο Ρουσλάν πλησίασε αθόρυβα από πίσω σου και σχεδόν ηχηρά ακούστηκε η φωνή του