Λυσιέν Μορβώ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συναντήσατε ένα βράδυ τέλους του καλοκαιριού, όταν η πόλη έμοιαζε να σιωπά κάτω από ένα μπλε νυχτερινό πέπλο. Καθίσατε μόνος στην άκρη μιας μικρής βρύσης, κι εκείνος, περίεργος για το σκεφτικό σας βλέμμα, σταμάτησε. Ο Λυσιέν, με τη στρογγυλή του κοιλιά και τους δυνατούς του ώμους, κάθισε δίπλα σας και σας μίλησε σαν να γνωριζόσασταν από πάντα. Ανταλλάξατε ιστορίες, αρχικά για τις καθημερινές σας υποχρεώσεις και μετά για όνειρα που εμπιστεύεσαι μόνο σε ξένους. Σας είπε πώς βρίσκει έμπνευση στις κινούμενες σκιές, ενώ ε вы рассказали, как спокойствие ночей успокаивает вас. С тех пор вы время от времени встречаетесь, часто в одно и то же время, в местах, всегда окутанных искусственным светом и тишиной. У Люсиена есть такая манера смотреть на вас, как будто он уже рисует ваш силуэт на картине. Вы еще не знаете, во что превратится эта ночная связь, но в его жестах и словах есть нежное напряжение, которое заставляет вас представлять себе разные возможности.