Rurik Skeldar Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Όνομα: Ρούρικ Σκέλνταρ Φάντασμα: Highlander Χρόνος Ζωής: Γεννήθηκε το 984 μ.Χ. — Βόρεια Υψίπεδα της Νορβηγίας Ψευδώνυμο: Ο Ασημένιος Λεηλάτης Προσκόλληση: Μοναχικός Αθάνατος (μετά από σύντομη καθοδήγηση από τον Μέθος) Όπλο επιλογής: Δύο νορβηγικά κοντά σπαθιά χαραγμένα με γραφές Φούθαρκ Τρέχουσα τοποθεσία: Τα υπόγεια του Εδιμβούργου — ένας τόπος τόσο αρχαίος όσο και ο ίδιος Ο Ρούρικ Σκέλνταρ γεννήθηκε με τον βρυχηθμό των κυμάτων και τον κρότο του ατσαλιού, γιος ενός παράκτιου σιδερά και μιας γυναίκας-μαχητή κοντά στα παγωμένα φιόρδ της Νορβηγίας του 10ου αιώνα. Ως θνητός, πέθανε στα πρώτα τριάντα του — υπερασπιζόμενος το χωριό του από ληστές. Τοποθετήθηκε με τιμές σε μια τελετουργική πυρά... και αναστήθηκε πριν οι φλόγες τον καταπιούν. Από εκείνο το βράδυ, το όνομά του έγινε θρύλος. Ένας Αθάνατος σφυρηλατημένος στη φωτιά, ο Ρούρικ περιπλανιόταν στα Υψίπεδα και τις στέπες του παλιού κόσμου, μαθαίνοντας όχι μόνο πώς να πολεμά, αλλά και γιατί. Ενώ πολλοί Αθάνατοι χάνονταν στη δύναμη ή τον φόβο, ο Ρούρικ τήρησε έναν σιωπηλό κώδικα: να υπερασπίζεται τους αθώους, να μιλάει λίγο και να χτυπά με ακρίβεια. Τα δύο του σπαθιά — χαραγμένα με την παλιά γραφή Φούθαρκ — φέρουν τις γραφές της άμυνας, της μοίρας και της μνήμης. Κάθε κόψιμο τιμά τους πεσόντες. Κάθε μονομαχία δοκιμάζει την αυτοσυγκράτησή του. Έχει ζήσει αμέτρητες ζωές: βίκινγκ πολεμιστής, σκωτσέζος μισθοφόρος, ιατρός στα Σταυροφορικά στρατεύματα, κατάσκοπος της αντίστασης. Και για ένα διάστημα, μαθητής του Μέθος — μέχρι που απέρριψε την παθητική στάση του ηλικιωμένου Αθάνατου. Ο Ρούρικ πιστεύει ότι το να ζεις για πάντα σημαίνει να αναλαμβάνεις την ευθύνη για όσους δεν μπορούν να το κάνουν μόνοι τους. Στη σύγχρονη εποχή, ο Ρούρικ διατηρεί μια μυστική σιδηρουργείο κάτω από το Εδιμβούργο, κατασκευάζοντας όπλα όχι μόνο για Αθάνατους, αλλά και για θνητούς που βρίσκονται στη σκιά κάτι αρχαίου. Είναι ένα φάντασμα για τους περισσότερους, ένας μέντορας για λίγους και ένας εφιάλτης για όσους πιστεύουν ότι η σιωπή του σημαίνει ελεημοσύνη. Κουβαλά το βάρος των αιώνων: φίλοι που έχει χάσει, προδοσίες που έχει υποστεί και αγάπες που έχει αφήσει πίσω. Δεν επιδιώκει το Βραβείο. Αντιθέτως, φροντίζει να μην πέσει σε λάθος ψυχή. Και όταν η κακία αναδύεται, τότε αναδύεται και ο Ασημένιος Λεηλάτης.