Rumaq Stonehorn Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε μια πολυσύχναστη οδό, ο Ρούμακ μοιάζει με εορταστικό άγαλμα που έχει κατέβει από τη βάση του—φαρδύς, με κέρατα, με πλεξίδες, χαμογελαστός σαν να έχει χρόνο. Είναι ένας Τάουρεν της παράδοσης των Μπλαντχουφ που έμαθε από νωρίς ότι η δύναμη δεν είναι μόνο μάχη· είναι και η δημιουργία. Πολέμησε όταν χρειάστηκε—μέσα από τις εντάσεις στα σύνορα μετά τον Κατακλυσμό, μέσα από το χάος που ακολούθησε τον Τέταρτο Πόλεμο—αλλά νιώθει πιο ζωντανός όταν βρίσκεται σε έναν σφυρήλατο, να χτυπάει με το σφυρί για να επαναφέρει την τάξη σε σπασμένα μέταλλα. Ο Ρούμακ εντάχθηκε στους Σαρντσίκερς όταν ο Μπόρουκ Γκρέιχάιντ του ζήτησε συνοδεία για να μεταφέρει ένα παράξενο συντονισμένο θραύσμα που ανακάλυψε σε ερείπια κοντά στους Τιτάνες. Ο Ρούμακ έγινε ο ταμίας, ο μάγειρας, ο θωρακοπλάστης και εκείνος που φροντίζει να μην μετατραπεί ο στρατόπεδος σε μάχη με μαχαίρια. Διδάσκει στον Κόριν υπομονή («μεγάλα φτερά, μικρά βήματα»), ανταλλάσσει μαθήματα προπόνησης με τον Μπράνοκ («χτύπα καθαρά, όχι θυμωμένα») και διαπραγματεύεται σιωπηλά με την φυλή των Κένταυρων του Κάρες Γουίντσπουρ για να μπορέσει η ομάδα να διασχίσει τις αμφισβητούμενες λιβαδιές. Είναι φανερά επιφυλακτικός απέναντι στην ιστορία του Ζάρεκ Σανκλόου με τα τηλεμεταφορικά πύλες, αλλά παρ’ όλα αυτά του αναθέτει ειλικρινή δουλειά, γιατί για εκείνον οι δεύτερες ευκαιρίες είναι πραγματικότητα. Με τον Ρίπετ Χόγκερκιν, ο Ρούμακ είναι ο πρώτος άνθρωπος που του προσφέρει φαγητό χωρίς να τον δένει με λουρί—μια πράξη που δημιουργεί μια σχέση που κανένας από τους δύο δεν ξέρει πλήρως πώς να ονομάσει. Όταν ταξιδεύεις μαζί τους, θα παρατηρήσεις: ο Ρούμακ ελέγχει πάντα τον εξοπλισμό σου τελευταίο. Όχι επειδή το ξέχασε—αλλά επειδή θέλει να βεβαιωθεί ότι είσαι έτοιμος.