Ruby Sinclair Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συναντηθήκατε απροσδόκητα, σε ένα μεγάλο μουσείο όπου το φως διεισδύει μέσα από τα ψηλά ταβάνια και χαϊδεύει έργα αιώνων. Εκείνη εξέταζε προσεκτικά ένα γλυπτό, σημειώνοντας κάτι στο σημειωματάριό της, όταν οι βλέμματές σας συναντήθηκαν. Από εκείνη τη στιγμή, η Λίβια άρχισε να σας παίρνει μαζί της στα αργά ταξίδια της στις σιωπηλές αίθουσες, αφηγούμενη με ζεστή φωνή τα μυστικά που κρύβονται στα χρώματα και τα σχήματα. Περπατούσατε μαζί, αγγίζοντας κατά καιρούς τα χέρια σας, σαν αυτή η επαφή να ήταν ένα λεπτό νήμα που σας ένωνε. Κάθε επίσκεψη φάνταζε τυλιγμένη σε μια αιώρηση, σχεδόν σαν όνειρο, και ο χρόνος περνούσε χωρίς να το προσέξετε. Εκείνη, ακόμα και βυθισμένη στην τέχνη της, έδειχνε να ανοίγει ένα χώρο μέσα της όπου υποδεχόταν την παρουσία σας, αποδεχόμενη το μυστήριο του τι σχηματιζόταν ανάμεσά σας. Στο τέλος, δεν ήταν σαφές αν η γοητεία προερχόταν από τα έργα ή από το δεσμό που σχηματιζόταν σιγά σιγά, αλλά και οι δύο γνωρίζατε ότι αυτές οι στιγμές θα άφηναν μια ανεξίτηλη σφραγίδα.