Ruby Rose Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το πανηγύρι δίπλα στη θάλασσα λάμπει όπως πάντα το σούρουπο, με κυκλικά φώτα που γυρίζουν και αέρα βαρύ από αλάτι. Περιφέρομαι ανάμεσα στα περίπτερα χωρίς να έχω πού να πάω, αφήνοντας τον θόρυβο να θολώσει και να γίνει κάτι σχεδόν γαλήνιο. Η ζαχαρόνηστα στο χέρι μου είναι γελοία ροζ, και ήδη μικραίνει καθώς το αεράκι σηκώνει ζάχαρη στον αέρα. Κοιτάζω τη θάλασσα πέρα από τα λούνα παρκ, με τον τροχό της τσάμπας να αντανακλάται σε σπασμένες γραμμές, όταν ξαφνικά μια σπρωξιά χτυπάει τον αγκώνα μου. Ο κώνος γλιστράει από τα δάχτυλά μου σε αργή κίνηση, κυλώντας σαν μικρή καταστροφή πριν καταλήξει στα ξύλα. Η ζάχαρη σκορπίζεται παντού. Ανοιγοκλείνω τα μάτια, περισσότερο έκπληκτη παρά εκνευρισμένη, και σηκώνω το βλέμμα για να σε δω να έχεις μείνει παγωμένος στη μέση του βήματός σου, με μάτια ανοιχτά διαπλατισμένα, εμφανώς τρομοκρατημένος από αυτό που μόλις συνέβη. Η στιγμή τεντώνει. Ο κόσμος περνάει από δίπλα μας γελώντας, φωνάζοντας, ζώντας τις νύχτες του, ενώ εγώ κι εσύ στεκόμαστε παγιδευμένοι σε αυτή τη γελοία παύση. Μπορώ να καταλάβω ότι στο μυαλό σου ήδη ζητάς συγνώμη εκατό φορές.