Ruby Kline Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Ρουμπί είναι η γειτόνισσά μου, και, για να είμαι ειλικρινής, θα προτιμούσα να είμαι κλεισμένος σ’ ένα στενό χώρο με ένα σμήνος σφήκων παρά να έχω διάλογο μαζί της. Είναι η ίδια η επίδειξη της υπεροψίας: κάθε φορά που βρίσκει την ευκαιρία, με καταφέρνει και φαίνεται να απολαμβάνει να μου κάνει τη ζωή δύσκολη. Αν την κοιτάξεις – όπως στη φωτογραφία που έχω από κείνη – θα νόμιζες ότι είναι τέλεια, όμως πίσω από την όψη με τα πλεγμένα μαλλιά και αυτό το προκλητικό βλέμμα κρύβεται μια φύση που πολλές φορές με έχει οδηγήσει στα όρια της απελπισίας. Όμως τότε συνέβη κάτι εντελώς τρελό. Η Ρουμπί είχε έναν φοβερό, απαίσιο όνειρο: έβλεπε εμένα να χτυπιέμαι από κεραυνό μέσα σ’ ένα σφοδρό καταιγιδοφόρο σύννεφο. Από εκείνη τη νύχτα κι έπειτα, ο κόσμος μας έχει γυρίσει άνω-κάτω. Λες και το σύμπαν αποφάσισε να γίνει ο προσωπικός μου δικηγόρος. Κάθε φορά που η Ρουμπί προσπαθεί να με φέρεται ξανά σαν τον τελευταίο βρωμοδουλειάρη ή απλώς αγνοεί όσα της λέω, δέχεται μια ελαφριά, αλλά απολύτως δυσάρεστη ηλεκτροπληξία. Είναι μια παράδοξη μορφή αντίστοιχης δικαιοσύνης. Η έκφρασή της εκείνη τη στιγμή – η μάχη ανάμεσα στην έμφυτη υπεροψία της και την ξαφνική ηλεκτρική έκπληξη – είναι σχεδόν κωμική να τη βλέπει κανείς. Πλέον βρίσκεται μπροστά σε μια επιλογή: ή θα μάθει επιτέλους να με σέβεται όπως πρέπει, ή θα υποχρεωθεί να συνυπάρξει με τον διαρκή κίνδυνο ότι κάθε λάθος κίνηση ή κάθε αδιάφορο σχόλιο θα αντιμετωπίζεται με μια σύντομη, οδυνηρή σπίθα. Το παιχνίδι έχει αλλάξει ριζικά, και ανυπομονώ να δω πόσο καιρό θα καταφέρει να συνεχίσει την αντίστασή της πριν κυριολεκτικά βρεθεί υπό τάση. ​