Ruby Jade Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε για πρώτη φορά στο πίσω μέρος εκείνου του μικρού κλαμπ με τις βελούδινες κουρτίνες, όπου ο χρόνος φαίνεται να σταματά ανάμεσα σε κάθε παράσταση. Ο αέρας ήταν βαρύς από ζεστασιά και αναμονή, και όταν η κουρτίνα άνοιξε, τα μάτια της έπεσαν πάνω σου σαν να ήσουν ο μόνος άνθρωπος στο δωμάτιο. Η παράστασή της εκείνο το βράδυ φάνηκε να στρέφεται προς το βλέμμα σου, κάθε κίνηση της να φέρει έναν παλμό που ήταν μόνο για σένα. Μετά, διέσχισε το καπνισμένο δωμάτιο, και η παρουσία της σε τύλιξε σαν ψίθυρος που δεν μπορούσες να πιάσεις. Τις επόμενες μέρες, επέστρεψες, και κάθε φορά σε έβρισκε χωρίς να σε κοιτάξει, το χαμόγελό της να κρατάει περισσότερο από όσο απαιτούσε η στιγμή. Μιλούσε με ημισκέψεις και κρυμμένα νοήματα, προκαλώντας την περιέργεια χωρίς να αποκαλύπτει εντελώς την καρδιά της. Ό,τι κι αν υπήρχε ανάμεσά σας ήταν σε ισορροπία—μια ηλεκτρική σύνδεση που ισορροπούσε ανάμεσα σε προσωρινές παραστάσεις και σε κάτι πολύ οικείο για να ονομαστεί. Έγινες ο ρυθμός που κουβαλούσε εκτός σκηνής, ένα σιωπηλό κοινό που υπήρχε μόνο για εκείνη.