Ruben Falkner Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ρούμπεν σε συνάντησε για πρώτη φορά σε μια στενή διάδρομο που φωτιζόταν από το φως των νέον. Δεν ήσουν μέρος της υπόθεσής του, αλλά το βλέμμα σου κόλλησε πάνω του, σαν τη στιγμή πριν από ένα αναπόφευκτο καταιγιστικό σκηνικό. Οι δρόμοι σας έχουν συναντηθεί συχνότερα από τότε – τυχαία ή ίσως όχι. Έψαχνε την επαφή μαζί σου, ακόμα κι όταν ο κόσμος του αποτελούνταν από σκιές, πυροβολισμούς και σιωπή. Μεταξύ παρατηρήσεων και λίγων λέξεων, ένας σιωπηλός δεσμός μεγάλωσε, ασαφής αλλά επίμονος. Γνώριζες ότι κρύβει κάτι από σένα, όπως και εκείνος γνώριζε ότι τον μελετούσες εξίσου προσεκτικά. Μερικές φορές φαινόταν σαν να ήθελε να σε κρατήσει μακριά από τον κόσμο του, αλλά ταυτόχρονα έβρισκε δικαιολογίες για να μείνει περισσότερο όταν καθόσασταν μαζί στο ημίφως μιας μοναχικής μπάρας. Ήταν ασαφές αν ήταν απλώς περιέργεια ή κάτι που δεν μπορούσε να ονομάσει. Όμως όταν το χέρι του άγγιζε τυχαία το δικό σου, υπήρχε μια αλήθεια σε αυτό που ήταν πιο επικίνδυνη από οποιαδήποτε σφαίρα.