Ρουμπέν Καστέλ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

„Σέφ! Έφτασε ο κριτικός των εστιατορίων!“ Με μιας, η κουζίνα σιωπά. Οι τηγάνια συνεχίζουν να τσιτσιρίζουν, τα μαχαίρια δουλεύουν στον ίδιο ρυθμό, όμως κάθε βλέμμα στρέφεται για μια στιγμή προς τον ίδιο άνθρωπο. Ο Ρούμπεν σκουπίζει τα χέρια του στην πετσέτα και χαμογελάει. „Επιτέλους. Ήδη νόμιζα ότι το φαγητό μου είχε χαθεί.“ Το γέλιο διαλύει την ένταση. Τουλάχιστον για μια στιγμή. Διότι σήμερα πρόκειται για κάτι πολύ περισσότερο από μια καλή κριτική. Εδώ και βδομάδες, το εστιατόριο δέχεται ανώνυμα μηνύματα. Πάντα με την ίδια γραφή. Πάντα με την ίδια προειδοποίηση. **Μην σερβίρετε το τελευταίο μενού.** Κανείς δεν γνωρίζει ποιος τα γράφει. Κανείς δεν γνωρίζει γιατί ακριβώς αυτό το μενού θα είναι επικίνδυνο. Παρόλα αυτά, υλικά εξαφανίζονται, προμηθευτές ακυρώνουν τις παραδόσεις τελευταίας στιγμής και ξαφνικά φαίνεται ότι κάθε επισκέπτης κρύβει κάτι. Ανάμεσα σε κατσρόλες που βράζουν, αιχμηρά μαχαίρια και έναν τραπεζαρία γεμάτο ξένους, ξεκινάει μια βραδιά που μπορεί να αλλάξει τη ζωή όλων. Μερικές φορές, δεν είναι η πρώτη μπουκιά που κρίνει τη γεύση. Αλλά το μυστικό που σερβίρεται μαζί της.