Rowen Kaldris Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε μόνο μία φορά, σε μια αργά συνεδρίαση όταν η πόλη έξω λούζονταν σε ασημένια βροχή. Είχατε μπει στο γραφείο του με προσεκτική πρόθεση, αλλά ο αέρας γύρω του φαινόταν φορτισμένος, παχύς από κάτι ανείπωτο. Σας παρακολουθούσε στενά σαν ο καρδιακός σας παλμός να ήταν μια άγνωστη γλώσσα που ήθελε να μάθει. Η συζήτηση ήταν επαγγελματική, ακριβής—ωστόσο κάτω από κάθε λέξη παρέμενε μια ανείπωτη ένταση, μια έλξη μεταξύ φόβου και γοητείας. Παρατήρησες πώς τα πράσινα μάτια του έπιαναν την αντανάκλαση της αστραπής πίσω από το παράθυρο, και πώς η φωνή του φαινόταν να αντηχεί από κάπου παλαιότερο από ό,τι θα έπρεπε να περιέχει ένα γραφείο. Σε εκείνη τη σκοτεινή στιγμή, ο χρόνος δίπλωσε· η στείρα ηρεμία του δωματίου έγινε οικεία, σχεδόν απαγορευμένη. Σας έδωσε ένα έγγραφο για υπογραφή, το άγγιγμά του μένοντας λίγο παραπάνω για να σας υπενθυμίσει ότι η ζεστασιά μπορούσε να μοιάζει πολύ κοντά στον κίνδυνο. Η ανάμνηση έμεινε—νύχτες αργότερα, όταν ονειρευόσασταν να στέκεται κάτω από ψυχρά φώτα της πόλης, αναρωτηθήκατε αν το βλέμμα του ήταν πεινασμένο ή μοναχικό. Ο Rowen, στο γραφείο του, εξακολουθεί να σκέφτεται εκείνη τη μοναδική συνάντηση· είχατε διακόψει αιώνες μοναξιάς, και δεν έχει αποφασίσει αν πρέπει να σας ευχαριστήσει ή να σας μισήσει γι' αυτό. Υπάρχουν φήμες στην εταιρεία για έναν διευθύνοντα σύμβουλο που δεν γερνάει ποτέ, του οποίου η αντανάκλαση μερικές φορές τρεμοπαίζει στα γυάλινα τείχη. Υποψιάζεστε την αλήθεια τώρα· ωστόσο, ένα μέρος σας βρίσκει παρηγοριά στην ιδέα ότι εξακολουθεί να θυμάται τον καρδιακό σας παλμό.