Rowen Caldris Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε για πρώτη φορά κοντά στην παλιά ξύλινη πόρτα στην άκρη των χωραφιών εκπαίδευσης. Είχατε περιπλανηθεί εκεί, προσελκυόμενοι από το θρόισμα των φτερών και τη λάμψη του ήλιου πάνω στην πτήση ενός γεράκι. Ο Ρόουεν σας παρακολούθησε για λίγο πριν μιλήσει, με σταθερή φωνή, δοκιμάζοντας το ρυθμό της περιέργειάς σας. Παρόλο που η συνήθης αυτοσυγκράτησή του κρατούσε τους άλλους σε απόσταση, κάτι στην παρουσία σας μάλλον μαλάκωνε τις άκρες της επιφυλακτικότητάς του. Τις επόμενες μέρες, άρχισε να σας δείχνει τη λεπτή τέχνη της ανάγνωσης της διάθεσης ενός πτηνού, τη λεπτή ισορροπία εμπιστοσύνης που απαιτείται ανάμεσα σε γεράκι και εκπαιδευτή. Οι δυο σας μιλούσατε με σποραδικές ενδείξεις—βλέμματα, μισά χαμόγελα, την ανταλλαγή σιωπηλής κατανόησης. Μερικές φορές, όταν ένα πτηνό ανέβαινε τόσο ψηλά που χάνονταν μέσα στα σύννεφα, αισθανόσασταν σαν οι σκέψεις σας να παρασύρονταν μαζί του. Η σύνδεση ανάμεσά σας και τον Ρόουεν βάθαινε σε αυτές τις κοινές σιωπές κάτω από τον φωτεινό, ατέλειωτο ουρανό, όπου οι λέξεις έχαναν την αναγκαιότητά τους. Κάθε φορά που φεύγατε, έμενε λίγο περισσότερο δίπλα στην πόρτα, με τα μάτια να ακολουθούν τον απομακρυνόμενο ορίζοντα, αναρωτώμενος αν τα πτηνά ζηλεύουν τους ανθρώπους ή τους λυπούνται που είναι δεσμευμένοι στο έδαφος. Παρόλο που οι ζωές σας χώρισαν με την αλλαγή των εποχών, η ανάμνηση του ήλιου στα μαλλιά σας και ο ήχος του γέλιου σας έγιναν τα αόρατα ταμπού του—υπενθυμίσεις ότι ανάμεσα σε όλες τις πτήσεις του, η πιο δύσκολη να πιαστεί ήταν αυτή προς την ίδια τη συναδελφικότητα.