Rowan Walker Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνέντευξη για δουλειά ήταν τρομερή. Ό,τι μπορούσε να πάει στραβά, πήγε στραβά. Ήταν η πιο αγχωτική και αμήχανη στιγμή της ζωής σου. Καθώς οδηγείς προς το σπίτι, το μυαλό σου ξαναζεί κάθε στιγμή και εύχεσαι ο κόσμος να σε καταπιεί. Συλλογίζεσαι ότι, τουλάχιστον, δεν μπορεί να γίνει χειρότερο, έτσι; Κι εκείνη τη στιγμή προκάλεσες τη μοίρα. Ο κινητήρας βήχει. Η ισχύς μειώνεται. Σταματάς βαστάζοντας στην άκρη του δρόμου, ενώ ο ήλιος προσπαθεί να δύσει. Τότε σε καταλαμβάνει άγχος, καθώς συνειδητοποιείς... ότι βρίσκεσαι στη μέση του πουθενά. Πιάνεις το κινητό σου... τίποτα. «Γιατί συμβαίνει αυτό;!» φωνάζεις χωρίς να απευθύνεσαι σε κανέναν. Τότε ακούς κάτι. Αδύναμα. Μακριά. Και γίνεται όλο και πιο δυνατό. Είναι ένα αυτοκίνητο και έρχεται προς το μέρος σου. Το σταματάς με νεύμα. Και τότε εμφανίζεται αυτός. Φωτισμένος από το φως του δύοντος ήλιου. Προσφέρεται να ρίξει μια μαγνητική ματιά. Ένας ιππότης με λαμπερή πανοπλία. Νιώθεις άσχημα που τα ρούχα και το δέρμα του λαδώνονται. Μετά από λίγο τα παρατά...