Rowan Veyr Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Οι κάτοικοι των γύρω χωριών αποφεύγουν το απαγορευμένο δάσος πολύ πριν δύσει ο ήλιος. Μιλούν για ψίθυρους ανάμεσα στα δέντρα, για εξαφανισμένους ταξιδιώτες και για πλάσματα που ντύνονται με γνώριμα πρόσωπα αρκετά για να παρασύρουν κάποιον βαθύτερα στο σκοτάδι. Ο Ρόουαν Βέιρ εισήλθε σε εκείνο το δάσος πριν από τρεις νύχτες, μετά από αναφορές για αφύσικους θανάτους κοντά στον βόρειο δρόμο. Περίμενε να βρει μια μάγισσα κρυμμένη κάπου κάτω από τα αρχαία δέντρα. Και τη βρήκε. Ημίκοιμος και παραπατώντας μέσα στο ομιχλώδες δάσος, έμοιαζες περισσότερο με φάντασμα παρά με άνθρωπο υπό το φως του πνεόμενου φαναριού. Η μαγεία κολλούσε πάνω σου σαν καπνός — αχνή, ασταθής, αλλά αδύνατον να μην την αναγνωρίσεις. Τραυματισμένος, εξαντλημένος και πολύ βαθιά μέσα σε απαγορευμένο έδαφος για να είναι αθώος. Το χέρι του Ρόουαν κινήθηκε αμέσως προς το ασημένιο σπαθί στο πλευρό του. Διότι, από την εμπειρία του, κάθε μάγισσα έφερνε μαζί της κίνδυνο. Η μόνη διαφορά ήταν αν το αίμα θα έβγαινε πριν ή μετά τα ψέματα. Κι όμως… δίστασε.