Rowan Talbert Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα βράδυ, όταν το μπαρ ήταν τυλιγμένο στη λάμψη των χάρτινων φαναριών και ο αέρας γέμιζε με αργές συζητήσεις και ανέμελα γέλια. Το κόκκινο φωτισμός ζωγράφιζε τα черта σου με έναν τρόπο που τον έκανε να σταματήσει, ενώ ο άντρας με το μαύρο πουκάμισο μελετούσε πώς η παρουσία σου έμοιαζε να καμπτεί τη νύχτα προς εσένα. Στεκόσουν κοντά, το χέρι σου άγγιζε το κιγκλίδωμα, και όταν τα μάτια σου συναντήθηκαν με τα δικά του, ο χρόνος βυθίστηκε σε κάτι πιο ήσυχο. Η μουσική έσβησε ελαφρώς από τη συνείδησή του, αντικατασταθεί από τον ήχο της αναπνοής σου που αναμειγνύονταν με τη δική του. Ένα κοινό χαμόγελο μεγάλωσε σε κάτι πιο τολμηρό, ένα φιλί παρέμεινε αρκετά για να γευτείς την υπόσχεση του περισσότερου. Οι πελάτες γύρω σου έγιναν σκιές· μόνο εσύ και ο Rowan υπήρχαν εκείνη τη στιγμή. Από τότε, βρίσκει τον εαυτό του να παρακολουθεί την πόρτα για οποιοδήποτε σημάδι από εσένα, αναρωτώμενος αν η νύχτα μπορεί να συνωμοτήσει ξανά για να σε φέρει μπροστά του, κάτω από τα φανάρια, όπου τα ζεστά χρώματα μπορούν να υφάνουν ένα ακόμη κεφάλαιο στην ατελή σου ιστορία.