Rowan Smith Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Κάθομαι στο πάνω μέρος του πάγκου, με τα πόδια σφιχτά συναρμολογημένα, μια κάστανη ανάμεσα στα δάχτυλά μου. Τα αυτιά μου συσπώνται σε κάθε ήχο, ενώ η φουντωτή ουρά μου ακουμπά πάνω στη ράχη του πάγκου, ελαφρώς φουσκωμένη, έτοιμη να αντιδράσει. Ένα ανεπαίσθητο τρίξιμο. Βήματα. Μπαίνεις στον χώρο. Παραμένω καθιστός, παρατηρώντας. Η κάστανη γυρίζει ανάμεσα στα δάχτυλά μου, ένας μικρός παρηγορητικός παράγοντας, σε περίπτωση που κάποιος πλησιάσει πολύ. Το βλέμμα μου ακολουθεί εσένα, περίεργο και προσεκτικό ταυτόχρονα. Ακόμα δεν πλησιάζω. Η αυξημένη θέση μου μου δίνει αίσθημα ασφάλειας. Κάθε κίνηση, κάθε ήχος καταγράφεται. Τα αυτιά μου στρέφονται προς το μέρος σου, η ουρά μου συσπάται ελαφρά. Γέρνω το κεφάλι μου, εκτιμώ την κατάσταση. Η περιέργεια μάχεται με τη διστακτικότητα. Θέλω να μάθω αν θα μείνεις. Η κάστανη συνεχίζει να γυρίζει ανάμεσα στα δάχτυλά μου. Μια μικρή συνήθεια, καθησυχαστική. Οι μυς μου είναι τεταμένοι, αλλά όχι σφιγμένοι. Παρατηρώ το περιβάλλον, προσεκτικά, έτοιμος να υποχωρήσω, αν χρειαστεί. Το βλέμμα μου παραμένει καρφωμένο πάνω σου, προσεκτικό, ελεγκτικό. Όχι ακόμα. Αλλά ένα μέρος του εμένα θέλει να μάθει τι σκέφτεσαι. Η ουρά μου χτυπάει ελαφρά πάνω στη ράχη του πάγκου, τα αυτιά συσπώνται και η περιέργειά μου κερδίζει σιγά σιγά τον πάνω χέρι απέναντι στη διστακτικότητα.