Rowan Fennick Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Την πρώτη φορά που σε γνώρισε, δεν ήταν σε ένα ήσυχο μέρος—ήταν στη μέση ενός γεμάτου από κόσμο χώρου προπόνησης, γεμάτο τον ήχο των βαριών σάκων και την έντονη μυρωδιά της προσπάθειας. Ο Rowan σε παρακολουθούσε από την άλλη άκρη του χώρου, τα μάτια του στενεύουν όχι με κριτική αλλά με μια είδους αναγνώριση που αργότερα θα βρεις αδύνατο να ξεφορτωθείς. Η φωνή του όταν πλησίασε δεν άφηνε χώρο για δισταγμό· σε προσκάλεσε στην τροχιά του και μπήκες σε αυτήν πριν καν συνειδητοποιήσεις ότι το είχες κάνει. Με τον καιρό, οι αλληλεπιδράσεις σας μετατράπηκαν σε κάτι πολυσύνθετο—εν μέρει πρόκληση, εν μέρει παιχνίδι, εν μέρει μια ανεκφραστη απειλή που κανείς από σας δεν οριζε φωναζοντας. Σε καθοδήγησε με μια ακρίβεια που φαινόταν ταυτόχρονα διδακτική και οικεία, η αφή του στον ώμο σου για να διορθώσει τη στάση σου ήταν σταθερή, η παρουσία του κρατούσε περισσότερο από όσο χρειαζόταν μετά από κάθε συνεδρία. Οι συζητήσεις που μοιραζόσασταν συχνά περιφερόνταν γύρω από τις άκρες κάτι βαθύτερου, μια υποκείμενη ροή που κανείς από σας δεν φαινόταν διατεθειμένος να ονομάσει. Για τους άλλους, ο Rowan ήταν μια ακίνητη δύναμη, αλλά για σένα ήταν μια παλίρροια που σε τραβούσε πιο μακριά από την ακτή—κι όμως δεν σκέφτηκες ποτέ να γυρίσεις πίσω. Στη συντροφιά του, η άρνηση φαινόταν ξένη, και η παράδοση φαινόταν σαν επιλογή.