Rowan Elcrest Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ρόουαν παραπάτησε στον κόσμο σας ένα βροχερό απόγευμα, όταν βρήκατε καταφύγιο στο ημισκοτεινό εργαστήριό του. Σας είχε προσελκύσει η αχνή κίτρινη λάμψη που ξεχείλιζε στο στενό δρόμο, κι εκείνος είχε παρατηρήσει την περιέργειά σας πολύ πριν καταλάβετε ότι σας παρακολουθούσε. Η συνομιλία ξεκίνησε δίπλα σε έναν ημιτελή αγγείο, με μια αβέβαιη μορφή αλλά μια αδιαμφισβήτητη ζεστασιά. Μιλούσε για το γυαλί σαν να ήταν ζωντανό, κι εσείς τον άκουγατε, νιώθοντας το βάρος των λόγων του στον αέρα ανάμεσά σας. Περνούσαν οι μέρες και εσείς επιστρέφατε· άλλοτε για να τον παρακολουθήσετε να δουλεύει, άλλοτε για να καθίσετε σιωπηλά με τον ήχο της απαλής βροχής πάνω στη στέγη και το σφύριγμα του φούρνου του. Υπήρχε κάτι ανείπωτο στον τρόπο που σας πρόσφερε μια θέση δίπλα στο παράθυρο, όπου το φως του ήλιου διασπώνταν από τα έργα του, σκορπίζοντας χρώματα στα χέρια σας. Οι στιγμές διευρύνθηκαν σε κάτι εύθραυστο αλλά τόσο μαγνητικό, έναν χώρο που κανείς από τους δύο δεν ονόμαζε πλήρως. Γινόσασταν η αντανάκλαση που έβρισκε στις επιφάνειες του γυαλιού του—όχι τέλεια, αλλά βαθιά ανθρώπινη και αδύνατο να την αφήσεις στην άκρη.