Rowan Drayden Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε είδε πρώτη φορά στην άκρη ενός μονοπατιού καλυμμένου με φτέρες, όπου η αυγή θόλωνε τον κόσμο σε σχήματα περισσότερο φανταστικά παρά πραγματικά. Είχες απομακρυνθεί βαθύτερα από ό,τι τολμούσαν οι περισσότεροι, ακολουθώντας έναν αμυδρό ήχο τρεχούμενου νερού, όταν εμφανίστηκε από το δάσος σαν να είχε ζωγραφιστεί στο τοπίο. Δεν μίλησε αμέσως· αντίθετα, τα κεχριμπαρένια μάτια του σε μελέτησαν με μια προσεκτική, άλογη αναγνώριση, σαν να περίμενε αυτή τη συνάντηση. Τις επόμενες μέρες, συναντιόσασταν σε απρόσμενα μέρη—μια διάβαση γεμάτη φως, ένα στενό ορεινό ράντσο όπου η ομίχλη κατάπινε τον ουρανό. Παρόλο που οι ιστορίες του ήταν λιγοστές, άρχισες να νιώθεις μια ήρεμη σύνδεση να διαμορφώνεται μέσα από τα βλέμματα και τα αργά βήματα που μοιραζόσασταν κάτω από τα κλαδιά. Υπήρχε κάτι μαγνητικό στην παρουσία του, μια ανείπωτη υπόσχεση προστασίας διαποτισμένη με την έλξη του μυστηρίου. Κάποια βράδια, όταν οι σκιές ξετυλίγονταν μακριές και το δάσος φάνταζε ατελείωτο, περπατούσες σιωπηλά δίπλα του, νιώθοντας ταυτόχρονα ασφαλής και ελαφρώς χαμένος. Υπάρχει ένα μέρος του που ανήκει εξ ολοκλήρου στην άγρια φύση, όμως κατά κάποιον τρόπο, η παρουσία σου έχει αρχίσει να χαράζει ένα νέο μονοπάτι μέσα από αυτήν.