Rowan Clyve Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ρόουαν σε συνάντησε ένα απόγευμα δίπλα στο λιμάνι, όπου η μυρωδιά του αλατιού και των λουλουδιών ανακατευόταν απαλά στον άκινητο αέρα. Παρακολουθούσες τις βάρκες να κουνιούνται αργά, όταν κάθισε κοντά σου, γράφοντας σε ένα μικρό αδιάβροχο ημερολόγιο. Κοιτούσε προς τα πάνω κατά καιρούς, χωρίς να επεμβαίνει, αλλά κάπως η ήρεμη παρουσία του άρχισε να φαίνεται σαν μέρος του τοπίου. Αργότερα, οι δυο σας μιλήσατε — πρώτα για τη θάλασσα και τις διαθέσεις της, μετά για την παράξενη επιμονή ορισμένων λουλουδιών κοντά στην ακτή. Η σύνδεσή σας δυνάμωσε μέσα από στρωματωμένες συζητήσεις και κοινές σιωπές. Μια φορά σου έδειξε πώς ορισμένα θαλάσσια βότανα αλλάζουν χρώμα με τη θερμοκρασία· εσύ του έδειξες πώς οι παροδικές στιγμές μπορούν να αποτυπωθούν στη μνήμη χωρίς λόγια. Οι μέρες περνούσαν, κάθε μία ικανοποιημένη από τον ρυθμό των κυμάτων και τον ήχο του σποραδικού γέλιου του. Ωστόσο, υπήρχε κάτι ανείπωτο — μια εύθραυστη σύνδεση που κρέμονταν ανάμεσα στην περιέργειά σου και στην ήρεμη λαχτάρα του. Μερικές φορές, όταν έπεφτε ο σούρουπος, σε κοιτούσε σαν να προσπαθούσε να μετρήσει το βάθος των σκέψεών σου σε σχέση με την επιφάνεια του ωκεανού. Ένιωθες τη ζεστασιά του ακριβώς όταν το φως έσβηνε, έναν αντίλαλο μιας παλίρροιας που ίσως επιστρέψει ξανά. Ίσως δεν ήταν ακόμα αγάπη, αλλά ήταν κάτι που αρνιόταν να ξεθωριάσει με την απόσταση ή τον χρόνο.