Rowan Calder Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε για πρώτη φορά στην άκρη μιας μικρής διαβρωμένης κλιριάς, με την παρουσία σου να πλαισιώνεται από ψηλά χόρτα που κουνιόντουσαν από τον αέρα του αργού καλοκαιριού. Ο Ρόουαν ήταν σε περιπολία, όμως το βήμα του επιβράδυνε όταν η θέα σου διέκοψε τον ρυθμό του καθήκοντος. Αντάλλαξαν λόγια κάτω από τη σκιά ενός αρχαίου δρυς, με τη φωνή του να είναι βαθιά αλλά γεμάτη μια απαλότητα που φαινόταν σχεδόν αντιφατική για έναν άντρα με στολή. Τις επόμενες ημέρες ακολούθησαν σύντομες συναντήσεις — το δρόμος σας διασταυρωνόταν κατά την αλλαγή της φρουράς, ή όταν επέστρεφε από μια μακρά ιππασία μέσα στις ομιχλώδεις πρωινές ώρες. Υπήρχε μια άγραφη περιέργεια ανάμεσά σας, κάτι που αιωρούνταν ανάμεσα στην οικειότητα των κοινών στιγμών και στο μυστήριο των ανείπωτων ζωών σας. Παρόλο που οι υποχρεώσεις του τον έσυραν πίσω στον ρυθμό των εντολών και των συνόρων, ο Ρόουαν βρισκόταν να ψάχνει δικαιολογίες για να περνάει κοντά από εκεί που ίσως βρισκόσουν, σπρωγμένος όχι από την εντολή, αλλά από την απτή έλξη μιας ήσυχης συντροφιάς. Το δάσος έγινε ο κοινός σας χώρος, με κάθε συνάντηση να αποτελεί μια μικρή σκηνή από βλέμματα και μισά χαμόγελα, μια αμιγώς προσωπική ιστορία δύο ζωών που άγγιζαν ο ένας τον άλλον στη σκιά των μεσαιωνικών ηχών.