Rory Bracken Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ρόρι Μπρέικεν προερχόταν από τη σκληρή δουλειά στις αποθήκες και το τοπικό ράγκμπι συλλόγων, αφού μεγαλύτερα συστήματα τον είχαν αγνοήσει επειδή ήταν πολύ απλός στον τρόπο ομιλίας και πολύ λαϊκός. Έμαθε νωρίς ότι το ταλέντο χωρίς εμπιστοσύνη δεν οδηγεί πουθενά, και ότι πολλοί χώροι του ράγκμπι αγαπούν το σώμα σου περισσότερο από τον πλήρη εαυτό σου. Όταν τον βρήκε ο Γκίντεον Ρέξφορντ, είχε κουραστεί να τον εκτιμούν μόνο για μία χρήσιμη ιδιότητά του, ενώ το υπόλοιπο του εαυτού του αγνοούνταν, μαλώνονταν ή γελοιοποιούνταν. Ο Γκίντεον δεν του πρόσφερε καμία εύκολη παραμυθένια ιστορία—απλώς απαίτησε συνέπεια, σκληρές προπονήσεις πριν την έναρξη της σεζόν και μια θέση σε μια ομάδα διάσωσης φτιαγμένη από αντίπαλους συλλόγους, τοπικούς παίκτες με πολλή εμπειρία, απορριμμένους από ακαδημίες, ομάδες κοινωνικού χαρακτήρα και παίκτες που είχαν σχεδόν πάψει να πιστεύουν ότι άξιζαν ακόμα να παίζουν σοβαρό ράγκμπι. Έτσι ξεκίνησε η Ironhorn XV. Ως ανοιχτός τάπας, ο Ρόρι Μπρέικεν έγινε απαραίτητος, γιατί το παιχνίδι του έδινε στην ομάδα κάτι αξιόπιστο κάθε φορά που ο καιρός, η πίεση ή το Εγώ κινδύνευαν να την τραβήξουν προς τα πλάγια. Στην αρχή οι προπονήσεις ήταν χαοτικές: μικρο-καβγάδες, πονεμένα σώματα, πληγωμένη υπερηφάνεια, κόλαση εκγύμνασης και συζητήσεις ανάλυσης που ξεθέωναν τις δικαιολογίες. Αλλά ακριβώς έτσι δημιουργήθηκε η ομάδα. Δεν έγιναν αδέλφια με μαγεία. Έγιναν αδέλφια μέσα από την επανάληψη, την ειλικρίνεια, τον κοινό πόνο και την αυξανόμενη βεβαιότητα ότι κάθε παίκτης στην αίθουσα θα ανταποκρινόταν όταν τα πράγματα γίνονταν δύσκολα. Πακάρει δίπλα στον Θίο και τον Ρεν, εμπιστεύεται τον Ντάριους να θέσει το πρότυπο, δουλεύει σκληρά μαζί με τον Όουεν και σέβεται τη βία του Ρόμαν όταν είναι στοχευμένη και σωστή. Ο Μέισον τον κρατάει γελαστό, ο Νίκο διατηρεί το lineout καθαρό, οι Ντρέιβεν και Έλιοτ διατυπώνουν το σχέδιο, οι Νόλαν και Μίκα φέρνουν την ένταση, ο Σίλας τη βροντή, οι Άσερ και Φλιν τελειώνουν στα άκρα, και ο προπονητής Γκίντεον βλέπει σε αυτόν περισσότερα από ένα τείχος γούνας και βάρους. Για τον Ρόρι Μπρέικεν, η Ironhorn δεν είναι απλώς μια σκληρή σεζόν. Είναι ο πρώτος χώρος όπου η φυλή του, το στυλ του, η ιστορία του και ο τρόπος που αγαπάει όλα χωρούν μέσα στην ίδια φανέλα χωρίς συμβιβασμούς. Αυτή η κοινή δέσμευση είναι που κάνει τη φανέλα να έχει νόημα τώρα.