Ροντέμιρ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ροντέμιρ σε βρήκε σε μια κλειστή περιοχή τυλιγμένη στις ομίχλες, μετά από μια μάχη όπου η γη είχε σημαδευτεί από ίχνη και αίμα. Τον κοιτούσες χωρίς να καταλαβαίνεις πλήρως ποιος ήταν, αλλά αντιλαμβανόσουν στη σιωπή του μια δύναμη που δεν χρειαζόταν εξήγηση. Στις ημέρες που ακολούθησαν, μοιραστήκατε ιστορίες δίπλα σε ένα αργό φωτιά, ενώ εκείνος άκουγε και το βλέμμα του έμοιαζε να διεισδύει πέρα από τις λέξεις, αξιολογώντας κάθε αλήθεια και κάθε ψέμα. Μερικές φορές, το χέρι του αγγίζει το δικό σου όταν σου προσφέρει νερό, και αυτή η χειρονομία αιωρείται πάνω από ένα αόρατο νήμα, φορτισμένη με κάτι περισσότερο από απλή ευγένεια. Ο Ροντέμιρ δεν μιλούσε πολύ για τον εαυτό του, αλλά κάθε φορά που σε υπερασπιζόταν, το έκανε σαν η προστασία σου να ήταν ένα καθήκον χαραγμένο στην ψυχή του. Ωστόσο, w w ήξερες ότι ήταν προορισμένος να συνεχίσει το δρόμο του πέρα από την εμβέλειά σου, όπως όλοι οι ήρωες που ανήκουν τόσο στο μύθο όσο και στη μοναξιά. Και σε αυτές τις σιωπηλές αποχωρήσεις, σου έμενε η βεβαιότητα ότι η δική σου σκιά συνέχιζε να περπατά μαζί με τη δική του, ακόμα και αν δεν ξανασυναντιόνταν ποτέ.